Uploads from Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views), tagged nederland

Four in Hand in Reflection

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Sun, 19 May 2013 09:11:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The 2008 World Four-in-Hand Driving Championships really was a unique event.
The Mariënwaerdt estate in Beesd, province of Gelderland in the Netherlands hosted the 19th edition of the FEI World Four-in-Hand Driving Championship from 3-7 September 2008. IJsbrand Chardon and the Dutch team confrimed their position as one of the world's greatest Driving nations by winning both individual and team gold.

Het WK Vierspannen 2008 was een uniek evenement.
Landgoed Mariënwaerdt in Beesd, Betuwe, provincie Gelderland, huisvestte de 19e editie van de FEI World Four-in-Hand Driving Championship van 3 tot en met 7 september 2008. IJsbrand Chardon en het Nederlandse team bevestigden hun wereldpositie als toonaangevend land door zowel het individuele als het landenklassement te winnen.
_______________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________
.
.

Watchful Egyptian Geese

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Sat, 18 May 2013 01:34:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The Egyptian Goose (Alopochen aegyptiaca) is a member of the duck, goose and swan family Anatidae. It is in the shelduck subfamily Tadorninae, and is the only extant member of the genus Alopochen.
This 63–73 cm long species breeds widely in Africa except in deserts and dense forests, and is locally abundant. They are found mostly in the Nile Valley and south of the Sahara.
It has also been introduced elsewhere: Great Britain, the Netherlands, France, and Germany have self-sustaining feral populations, the former dating back to the 18th century.
The sexes of this striking species are identical in plumage, though the males average slightly larger. There is a fair amount of variation in plumage tone, with some birds greyer and others browner, but this is not sex or age related.
Egyptian geese typically eat seeds, leaves, grasses, and plant stems. Occasionally, they will eat locusts, worms, or other small animals.

Vanaf het vroege voorjaar tot het einde van de zomer hebben wij een paartje Nijlgansen als buren.
Vier jaar al scharrelt dit trouwe koppeltje zoekende naar voedsel iedere dag over een grasveld bij het Immerloopark (Arnhem), waar ik vlakbij woon.
De Nijlgans (Alopochen aegyptiaca) wordt een steeds vaker voorkomende verschijning in de Nederlandse fauna. Hoewel inmiddels standvogel, zijn Nijlgansen in Nederland niet inheems. De vogel komt oorspronkelijk uit het stroomgebied van de Nijl, Jordanië, Israël en enkele delen van Afrika ten zuiden van de Sahara. Al in de 18e eeuw werden ze in Europa ingevoerd om als siervogel te worden gehouden. Sinds ongeveer een kwart eeuw komen ze in West- en Zuid Europa ook in de vrije natuur voor. Het gaat om dieren die uit particuliere vogelcollecties zijn ontsnapt, en zich op hun vrije vestigingsadressen succesvol hebben voortgeplant. Vooral de laatste jaren is de vogel sterk in aantal toegenomen. Tegenwoordig broeden jaarlijks circa 5.000 broedparen in Nederland. De vogels trekken in de winter gedeeltelijk weg, maar zijn al vroeg weer terug om in januari al te beginnen met broeden.
De Nijlgans leeft voornamelijk op land, hoewel ze goed kan zwemmen
De Nijlgans is geen echte gans, maar een halfgans, een gansachtige eend, verwant aan de bergeend.
Dat het een tussenvorm is tussen een gans en een eend zegt ook iets over het formaat.
Het is een prachtige vogel, met een verenkleed dat verloopt van lichte grijs-groentinten naar rood en oker. Ze hebben een donkerbruine vlek op de onderborst. Om hun hals hebben ze een eveneens donkerbruine kraag. De iris is rood van kleur, de poten en snavel zijn roze. Ze staan hoog op de poten.
De lengte van de vogel is rond de 70 cm, het gewicht meestal iets meer dan 2 kilo.
Een Nijlgans eet stengels, bladeren, zaden, grassen, wormen en grote insecten.
______________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
______________________________________________________________________

Cheetah

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Wed, 15 May 2013 08:31:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Cheetah in Burgers Safari(park), a part of Burgers Zoo in Arnhem, the Netherlands.
The cheetah (Acinonyx jubatus) is an atypical member of the cat family that is unique in its speed, while lacking climbing abilities. Therefore it is placed in its own genus, Acinonyx.
It is the fastest land animal, reaching speeds between 112 and 120 km/h in short bursts covering distances up to 460 m, and has the ability to accelerate from 0 to 110 km/h in three seconds, faster than most supercars.
The adult cheetah weighs from 40 to 65 kg. Its total body length is from 115 to 150 cm, while the tail can measure up to 85 cm in length. Males tend to be slightly larger than females and have slightly bigger heads. The cheetah's chest is deep and its waist is narrow. The coarse, short fur of the cheetah is tan with round black spots measuring from 2 to 3 cm across, affording it some camouflage while hunting. There are no spots on its white underside, but the tail has spots, which merge to form four to six dark rings at the end. The cheetah has a small head with high-set eyes.
There are several geographically isolated populations of cheetah, all of which are found in Africa or Southwestern Asia. The cheetah likes to live in an open biotope, such as semi-desert, prairie, and thick brush, though it can be found in a variety of habitats.

Jachtluipaard of cheetah in Burgers Safari, het safaripark binnen Burgers Zoo.
De jachtluipaard, gepard of cheeta(h) (Acinonyx jubatus) is een groot katachtig roofdier dat nog voorkomt in Afrika en Iran. Het is de enige nog levende soort uit het geslacht Acinonyx.
De jachtluipaard staat met een maximum snelheid van 112 à 120 km bekend als het snelste landdier ter wereld. Het dier is aangepast aan jagen met een korte, zeer snelle sprint. In drie seconden rent het dier van stilstand naar 110 km. Hij is als een hazewindhond slank, flexibel en gespierd gebouwd met een krachtige borst, een lange staart en voor een katachtige zeer lange poten, waarmee hij zich kan afzetten.
De jachtluipaard heeft een licht gele vacht, die bedekt is met kleine, ronde, zwarte vlekken. De onderzijde en borst zijn bijna geheel wit. De kop is vrij klein, met kleine oren en grote, oranje ogen. Het voorhoofd en de wangen hebben zeer kleine zwarte vlekken. Van de binnenste ooghoeken tot de mond loopt een zwarte streep, en ook de onderlippen zijn zwart. De achterzijde van oren heeft een zwarte en witte markering. De staart is gevlekt, maar heeft bij de top een reeks van zwarte ringen en eindigt in een zwarte staartpunt. De vorm van de ringen en de hoeveelheid verschilt per individu, vergelijkbaar met de vingerafdruk voor de mens. Over de ondernek en schouders loopt soms een maan van lang haar. Vooral bij jonge cheetahs is deze maan opvallend.
Een volwassen dier weegt tussen 35 en 65 kg, maar gemiddeld 50 kg.
De kop-romplengte is 110 tot 150 cm, en de staart kan 65 tot 90 cm lang zijn.
De schouderhoogte is gemiddeld 80 cm.
De jachtluipaard leeft in droge, open savannen en in struikgebieden.
Hij kan overal overleven waar voldoende prooidieren zijn en het terrein open genoeg is om te kunnen rennen. Hij heeft een voorkeur voor gebieden met schuilplaatsen, vanwaar hij prooi kan besluipen.
_______________________________________________________________________________

Site Burgers Zoo in Dutch, English and German: www.burgerszoo.eu/
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Mating Cydno Longwing [Explored]

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Mon, 13 May 2013 21:43:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Butterflies mating is serious business. Male butterflies find females by sight, and use chemicals called pheromones at close range. When the male butterfly recognizes a female of his own species, he quickly pursues her and begins the rituals of courtship. If the female accepts the male, they couple end to end and may go on a short courtship flight. Butterflies mate facing in opposite directions with their abdomens attached. They may remain coupled for an hour or more, sometimes overnight. The male passes a sperm packet called a spermatorphore to the female. The sperm then fertilize each egg as it passes down the female's egg-laying tube.
After mating the butterfly has done what it was created for – to continue the species. Males will die 6-8 weeks after using up all their sperm mating with a succession of females. Similarly the female will die after she has laid all her eggs, usually between 150 and 500. Only a few of these eggs will mature to become butterflies – some will become food for predators or succumb to parasites etc.
The picture of the mating Cydno Longwings (Heliconius cydno) is taken in butterfly house "Vlindervallei" (Butterfly Valley), part of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Drone Fly looking for nectar

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Thu, 09 May 2013 00:06:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The Drone Fly or Dronefly (Eristalis tenax) is a European hoverfly.
This hoverfly is an excellent honey bee mimic, so much so that it is often wrongly featured in photographs of bees as a honeybee (Apis mellifera).
Its body is darkish brown with orange yellow patches on the sides and upper surface, and it is covered with short fine hairs, wingspan 13 to 15 mm. Eyes are marbled in black.
Adults feed on flowers, especially those of carrot and fennel.

Alles aan de Nederlandse naam Blinde Bij (Eristalis tenax) is onjuist.
Dit insect is ondanks de naam geen bij maar een zweefvlieg en is al helemaal niet blind.
De naam komt waarschijnlijk voort uit het feit dat deze soort wel erg op een bij lijkt maar niet kan steken. Daarnaast heeft de blinde bij rijen haren op zijn ogen wat mogelijk tot de gedachte leidde dat hij blind was. Ook veel andere onschuldige zweefvliegen lijken net als de blinde bij op minder onschuldige soorten zoals wespen, hommels en bijen. Deze gelijkenis wordt mimicry genoemd. Hierdoor aarzelen predatoren soms om aan te vallen, uit angst een steek op te lopen.
Het lichaam is bruin met smalle gele dwarsstrepen. De blinde bij heeft een vrij dicht behaarde kop en borststuk, en een lichter behaard achterlijf. Vlak onder het borststuk zitten links en rechts geeloranje, driehoekige vlekken die bij het mannetje het best te zien zijn.
De algemeen in Nederland en België voorkomende 13 à 15 mm lange blinde bij heeft ongeveer dezelfde vorm en kleur als de honingbij (Apis mellifera) en wordt daar vaak mee verward. Om de gelijkenis nog te versterken, maakt deze soort ook een zoemend geluid tijdens het vliegen en als men hem vast pakt, terwijl veel andere zweefvliegen bijna niet te horen zijn.
Opvallend is dat de blinde bij ook zijn pootjes laat hangen, net als de honingbij en dat het achterste paar poten verbreed is om op de stuifmeelzakjes te lijken. Tenslotte heeft een 'echte' bij twee paar vleugels in plaats van twee, maar dat is vaak zeer moeilijk te zien.
Het is duidelijker te zien dat de blinde bij zijn vleugels bij zit (bv op een bloem) vlak boven zijn lichaam hangt terwijl de honingbij de vleugels meer samenvouwt en omhoog heeft staan.
______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
______________________________________________________________________________
.
.

Carnivorous Pitcher Plant (Sarracenia)

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Mon, 06 May 2013 13:55:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Sarracenia is a genus of 11 species of carnivorous pitcher plants to the eastern seaboard of the United States, Texas, the Great Lakes area and southeastern Canada, with most species occurring only in the south-east United States. The plant's leaves have evolved into a funnel in order to trap insects, digesting their prey with proteases and other enzymes.
Carnivorous plants are plants that derive some or most of their nutrients (but not energy) from trapping and consuming animals or protozoans, typically insects and other arthropods. Carnivorous plants appear adapted to grow in places where the soil is thin or poor in nutrients, especially nitrogen, such as acidic bogs and rock outcroppings.
This picture is taken in the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

Planten die dieren verslinden; het lijkt de wereld op haar kop.
Vleesetende planten of carnivore planten zijn planten die naast voedingsstoffen uit de grond ook kleine dieren (meestal insecten of spinnen) lokken, vangen en verteren.
Er zijn circa 630 soorten. De meeste vleesetende planten zijn beker- of kelkvormig: de bekerval. Het is vrij duidelijk waaraan deze plant zijn naam bekerplant te danken heeft.
Een bekerval is een bekervormig blad dat een valkuil vormt in de vorm van een beker.
Aan de rand bij de ingang zitten klieren die nectar maken; een zoete, geurende vloeistof waardoor insecten worden gelokt. Als een insect erin valt, kan het er door de gladde wanden en de nauwe ruimte niet meer uit en wordt het verteerd. Meestal zit er ook water in de val waardoor het insect verdrinkt. De binnenkant van de wand is zó glad en glibberig dat de insectenpootjes er geen grip op hebben.
De vloeistof in de beker bevat bacteriën of verteringssappen. Die werken in op het insect, net als maag- en darmsappen bij mensen en dieren. Zo verandert het water in de beker in een voedzaam soepje met alle stoffen die de plant nodig heeft.
De (trompet)bekerplanten (Sarracenia) hier op de foto's komen uit Noord-Amerika, waar ze vooral in moerasgebieden in het zuid-oosten van de Verenigde Staten voorkomen.
Er zijn 11 verschillende (trompet)bekerplanten.
Deze gemaakt in een van de showkassen van de Orchideeënhoeve ( www.orchideeenhoeve.nl ) in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
____________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
____________________________________________________________________________
.
.

American Kestrel (Falco sparverius)

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Sun, 05 May 2013 00:19:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The American Kestrel (Falco sparverius), sometimes colloquially known as the Sparrow Hawk, is the only kestrel found in the Americas. The American kestrel permanently inhabits North and South America from near the tree-line in Alaska and Canada and south to southern Argentina. The bird can also be found in the West Indies. It is an occasional vagrant to western Europe. American Kestrels occupy habitats ranging from deserts and grasslands to alpine meadows, up to an altitude of around 3,800 m. Most birds breeding in Canada and the northern United States migrate south in the winter. You’re most likely to see them perching on telephone wires along roadsides, in open country with short vegetation and few trees.
It is the most common and also the smallest falcon in North America. The American Kestrel is sexually dimorphic, although there is some overlap in plumage coloration between the sexes. The bird ranges from 15 to 25 cm in length with a wingspan of 50–61 cm. The female kestrel is larger than the male.
Seventeen subspecies of the American Kestrel are recognized, generally based upon plumage, size, and vocalizations.
This picture of Tay, the American Kestrel, was taken during a raptor show in the butterfly house "Vlindervallei", part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De levendig gekleurde Amerikaanse torenvalk (Falco sparverius) is een kleine valk die in grote delen van Noord- en Zuid-Amerika voorkomt, van Alaska in het noorden tot in zuidelijk Argentinië. De vogels die in het noorden van het leefgebied broeden migreren naar het zuiden tijdens de winter.
Zijn uiterlijk vertoont overeenkomst met de in Europa levende torenvalk (Falco tinnunculus), maar deze laatste soort is een stuk groter. Deze Amerikaanse valk is dan ook de kleinste valk van Noord-Amerika.
Net als bij veel andere valkensoorten treedt bij de Amerikaanse torenvlak seksueel dimorfisme op. Het vrouwtje is groter dan het mannetje en heeft een ander verenkleed. De soort heeft een lengte van 15 tot 25 cm en een vleugelspanwijdte van 50 tot 61 cm. Er zijn 17 ondersoorten van de Amerikaanse torenvalk op basis van verschillen in verenkleed, grootte en geluid.
De Amerikaanse torenvalk bewoont open land zoals savannes, weiden, open bossen en stedelijk gebied. Belangrijke voorwaarde is dat er uitkijkposten voorhanden zijn, bijvoorbeeld alleenstaande bomen of hekken. Vanaf zo'n punt of vanuit de lucht jaagt de valk op zijn prooi, die voornamelijk bestaat uit grote insecten, maar ook uit kleine vogels, kleine reptielen, knaagdieren en vleermuizen.
De opname van Tay, de Amerikaanse torenvalk, is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de grote overdekte vlindertuin van www.orchideeenhoeve.nl/ in Luttelgeest (Noordoostpolder). De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/.
____________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
____________________________________________________________________
.
.

Atlas Moth, the largest butterfly

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Thu, 02 May 2013 08:22:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The Atlas Moth (Attacus atlas) is a large moth found in the tropical and subtropical forests of southeast Asia (area between southern China, India, Malay archipelago and Indonesia).
A moth is closely related to the butterfly. The Atlas Moth is also known as the Snake-Head Moth because the tips of its wings are shaped and marked to imitate a real snake's head, complete with eye, to scare off predators. The Atlas Moth has a wingspan of 25-30 cm and the largest wings of all moths covering about 400 cm². The female Atlas Moth is larger than the male and also heavier.
The body is disproportionately small compared to the wings. Fore and hind wing have a similar pattern being reddish-brown with black, white, pink and purple lines and a typical, triangular scale-less window bordered in black. The underside is paler.
The lifespan of an Atlas Moth is only about 1-2 weeks and throughout the whole of this period they do not eat anything, and indeed, the Atlas Moth does not even have a mouth, so has to depend on its reserves of fat stored up when it was a caterpillar.
This picture had been taken in the butterfly house "Vlindervallei" (Butterfly Valley), part of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De spectaculaire atlasvlinder (Attacus atlas) is een zeer grote nachtvlinder of mot uit de tropische en subtropische bossen van zuidoost Azië (gebied tussen zuidelijk China, India, Maleisië en Indonesië).
De atlasvlinder heeft een overwegend bruine kleur met lichtere en donkere accenten. De vlinder kan een vleugelspanwijdte bereiken van 25 à 30 cm en behoort hiermee tot de grootste vlinders ter wereld. Wat betreft vleugeloppervlak (tot circa 400 cm²) is de atlasvlinder zelfs de grootst bekende soort.
De vrouwelijke atlasvlinder is iets groter dan het mannetje en ook zwaarder.
De atlasvlinder heeft een overwegend bruine kleur met lichtere en donkere accenten.
Opvallend is het slangenkopmotief aan de uiteinden van de vleugels, compleet met oog om roofdieren en vogels af te schrikken. In sommige landen wordt de atlasvlinder daarom ook wel “snake-head moth” (=slangenkopvlinder) genoemd.
Atlasvlinders worden slechts 1 à 2 weken oud. Na het ontpoppen eten ze niets meer, ze hebben geen mond, en houden ze zich alleen bezig met de voortplanting; daarna gaan ze dood.
Deze opname is gemaakt in de Vlindervallei, deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder). ( www.orchideeenhoeve.nl ) _______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Pink Tulips Carpet

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Tue, 30 Apr 2013 15:01:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Keukenhof, also known as the Garden of Europe, is the world's largest flower garden situated near the small town of Lisse, south of Haarlem and southwest of Amsterdam, Netherlands. It is located in an area called the "Duin- en Bollenstreek" (Dune and Bulb Region).
Keukenhof has been the world's largest flower garden for over 60 years. Keukenhof is open annually from the last week in March to mid-May. More than 7 million tulips, daffodils and hyacinths are in full bloom.
The garden was established in 1949 by the then-mayor of Lisse. The idea was to present a flower exhibit where growers from all over the Netherlands and Europe could show off their hybrids – and help the Dutch export industry (the Netherlands is the world's largest exporter of flowers).
Each spring, bringing over 800,000 visitors from around the world a visit to the Keukenhof.
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Trio reindeer

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Sun, 28 Apr 2013 23:45:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The reindeer (Rangifer tarandus), also known as the caribou in North America, is found in large herds in the tundra and taiga zones along the tree line of northern Europe, Asia (Siberia) and North America.
It can be characterized by light or dark brown fur, along with a white chest, underbelly, and rump. They have long snouts, short tails, and long legs ending in large even-toed hooves. The reindeer also has a dewlap on its throat covered in white hair. It is the only species of deer in which both males and females possess antlers. The females usually measure 162–205 cm in length and weigh 80–120 kg. The males (or "bulls") are typically larger (although the extent to which varies in the different subspecies), measuring 180–214 cm in length and usually weighing 159–182 kg.
This picture was taken in Zoo Parc Overloon in the Netherlands.

Het rendier (Rangifer tarandus) is het huisdier van de toendra. Het rendier is gedomesticeerd en wordt door de nomaden van de toendra's van Europa en Azië gehouden. In de taiga en toendra van Europa en Azië leven nog enkele wilde populaties. Ook in Noord-Amerika komt het nog steeds in het wild voor. Het Noord-Amerikaanse rendier wordt kariboe genoemd. Het rendier is de enige hertachtige waarvan zowel de mannelijke als de vrouwelijke dieren een gewei dragen.
Rendieren zijn 160 à 215 cm lang en wegen 80 à 180 kg. De mannetjes zijn het grootst. De Amerikaanse kariboes zijn groter dan de Europese en Aziatische rendieren.
Het rendier wordt om zijn vacht, zijn vlees, zijn melk en als trekdier gebruikt. Ze zijn zeer gemakkelijk en goedkoop te onderhouden dieren doordat ze de kou kunnen verdragen en geen stal nodig hebben; ze zoeken hun eigen voedsel, het rendiermos (een korstmos), zelfs als er een dikke sneeuwlaag ligt.
Deze foto is gemaakt in Zoo Parc Overloon bij Overloon in Noord-Brabant.
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Rainbow Lorikeet [Explored]

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Wed, 24 Apr 2013 16:07:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The Rainbow Lorikeet (Trichoglossus haematodus) is a brightly coloured medium sized parrot.
The bird is found in the north and east of Australia to Tasmania, south and east Indonesia, east through New Guinea, the Solomon Islands, Vanuatu and New Caledonia. Rainbow Lorikeets have been introduced in Perth (Western Australia), Hong Kong (China) and Auckland (New Zealand).
Its habitat is rainforest, mangroves, coastal bush, woodland areas, gardens, parks.
Rainbow lorikeets are approximately 28 cm long with a 44 cm wingspan. Both sexes look alike, with a violet-blue head, dark blue belly, green wings, tail and back, and an orange/yellow breast. The legs are grey. It has a red bill and iris. The female is smaller and has a shorter bill. There is a lot of color variation between the 20 different sub-species. The subspecies on the picture is also known as Swainson's Lorikeet and Blue Mountain Lorikeet (Trichoglossus haematodus moluccanus).
Rainbow Lorikeets often travel together in pairs and occasionally respond to calls to fly as a flock, then disperse again into pairs. Rainbow Lorikeets are monogamous and pair for life.
This picture is taken in the Lorituin (Lorigarden), part of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

White Rosemallow

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Mon, 22 Apr 2013 23:54:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The Hibiscus comprises plants also commonly called hibiscus and less widely known as Rosemallow or Jamaica. The large genus of about 200–220 species of flowering plants in the family Malvaceae native to warm, temperate, subtropical and tropical regions throughout the world. The genus includes both annual and perennial herbaceous plants, and woody shrubs and small trees.
The flowers are large, conspicuous, trumpet-shaped, with five or more petals, ranging from white to pink, red, purple or yellow, and from 4-15 cm broad.
This picture was taken in "De Passiflorahoeve" (Passieflorafarm) in Harskamp, the Netherlands.
___________________________________________________________________________

De Hibiscus (of Rosemallow en Jamaica) is een geslacht van circa 200 tot 220 soorten bloemplanten uit de familie Malvaceae, dat van nature voorkomt in mediterrane, subtropische en tropische gebieden over de hele wereld. Het geslacht omvat zowel eenjarige als meerjarige kruidachtige planten, houtige struiken en kleine bomen. De bloemen zijn groot (4 à 15 cm), opvallend en trompetvormig.
De kleuren variëren van wit, roze, rood, paars tot geel.
Deze foto is gemaakt in de hibiscuskas (circa 100 soorten) van zorgboerderij De Passiflorahoeve bij Harskamp op de Veluwe tussen Ede en Apeldoorn. Info: www.passiflorahoeve.nl/ ___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Giant anteater looking for ants

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Sun, 21 Apr 2013 00:35:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Anteaters are amongst the strangest looking creatures on earth.
Its name is a hint to one of its favorite foods, and you can't miss its long snout, but there's more to the story of the Giant Anteater or Ant Bear (Myrmecophaga tridactyla). This unique animal is the largest of the four species of anteaters, 180 to 215 cm in length, with weights of 25 to 41 kg. The snout is long (up to 45 cm in length) and the skull is streamlined with small eyes and ears. The tail is large and bushy and is nearly as long as the body.
Giant anteaters have fur that is thick and coarse and longer towards the tail. Their coat is gray or brown with black and white stripes on the shoulders and a crest of hair along the middle of the back. The forelegs are white with black bands at the toes.
Anteaters eat ants. They also eat termites, consuming both in vast quantities, sometimes up to 35,000 insects in a single day. The anteater will rip open a termite hill with large front claws and work its tubular snout into the opening, sticking its long, worm-shaped tongue down into the heart of the colony and trapping the insects on the tongue's sticky coating. The tongue can be extended as much as 60 cm.
Giant anteaters are found in Central and South America, east of the Andes, from southern Belize and Guatemala to northern Argentina, where they prefer grasslands, savannas, and open tropical forests.
This picture was taken in Zoo Parc Overloon, zoo in Overloon, the Netherlands.

Miereneters behoren tot de meest vreemd uitziende wezens op aarde.
Zijn naam is een hint naar zijn favoriete voedsel, en zijn lange snuit is niet te missen, maar er is meer te vertellen over de reuzenmiereneter (Myrmecophaga tridactyla). Andere namen voor dit opvallende dier zijn grote miereneter, mierenbeer of yoeroemi. De reuzenmiereneter is de grootste van de vier soorten miereneters, 180 à 215 cm lang, en een gewicht van 25 à 41 kg. Op schouderhoogte is dit dier ongeveer 60 cm hoog. De snuit is tot circa 45 cm lang en het hoofd is gestroomlijnd met kleine ogen en oren. De ruig en lang behaarde staart is bijna even lang als het lichaam. Het lichaam is kort en stevig grijs of bruin behaard. De kop is lichter van kleur dan de achterzijde. Een brede zwarte band, met een witte streep begrensd, begint op de borst, en loopt over de schouder naar zijn middel. Deze streep geeft een camouflage-effect. De voorpoten zijn wit met zwarte banden bij de tenen.
Miereneters eten mieren, maar ook termieten en andere insecten, die ze in grote hoeveelheden, soms tot 35.000 insecten per dag consumeren. Hij gebruikt zijn scherpe klauwen om de mierennesten of holen open te scheuren, waarna hij z’n lange buisvormige snuit naar binnen steekt. Met zijn 60 cm lange wormvormige tong slurpt hij de mieren op. Door het kleverige speeksel blijven de insecten gemakkelijk op de tong kleven. Hij steekt zijn tong zo'n 150 keer per minuut naar buiten. Miereneters hebben geen tanden. Wel zijn de speekselklieren goed ontwikkeld. Ze kauwen hun prooi met harde delen van hun gehemelte. De taak van het gebit is overgenomen door wrijfplaten in een gedeelte van de maag.
Reuzenmiereneters komen voor in Midden- en in Zuid-Amerika ten oosten van het Andesgebergte; ongeveer vanaf het zuiden van Belize en Guatemala naar het noorden van Argentinië, waar ze leven in graslanden, savannes, en open tropische bossen.
Zijn natuurlijke vijanden zijn de jaguar en de poema. Ze kunnen zich tegen deze dieren met hun scherpe klauwen verdedigen.
Deze foto is gemaakt in Zoo Parc Overloon bij Overloon in Noord-Brabant.
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Tulips in Tulips Land [Explored]

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Wed, 10 Apr 2013 01:23:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Keukenhof, also known as the Garden of Europe, is the world's largest flower garden situated near the small town of Lisse, south of Haarlem and southwest of Amsterdam, Netherlands. It is located in an area called the "Duin- en Bollenstreek" (Dune and Bulb Region).
Keukenhof has been the world's largest flower garden for over 60 years. Keukenhof is open annually from the last week in March to mid-May. More than 7 million tulips, daffodils and hyacinths are in full bloom.
The garden was established in 1949 by the then-mayor of Lisse. The idea was to present a flower exhibit where growers from all over the Netherlands and Europe could show off their hybrids – and help the Dutch export industry (the Netherlands is the world's largest exporter of flowers).
Each spring, bringing over 800,000 visitors from around the world a visit to the Keukenhof.

This photo is from early May 2012. This year is the nature through the long winter about 3 weeks later.
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Eurasian Eagle Owl on the Lookout [Explored]

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Tue, 09 Apr 2013 08:06:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

The Eurasian Eagle Owl or sometimes European Eagle Owl (Bubo bubo) is one of the largest owls in the world. This species has an extremely large range, one of the largest ranges of any eagle-owl, being found across much of Europe, through the Middle East, India, Russia and Asia, and as far east as China, Korea and Japan, as well as on the north of the African continent. Eagle Owls occupy a variety of habitats, from coniferous forests to warm deserts. Rocky landscapes are often favoured.
The Eurasian eagle-owl is an impressive and majestic bird, with distinctive prominent ear-tufts, a barrel-shaped body, and vivid orange eyes. The plumage is brown-black , paler on the underparts, and heavily mottled and streaked with black. The bird has a wingspan of up to 138-200 cm and measures 58-75 cm long. Females weigh 1.75-4.2 kg and males weigh 1.5-3.2 kg.
The call of the Eagle Owl is a deep monotonous "oohu-oohu-oohu". The female's call is slightly higher than the male's. In Germany, the name of this bird is "Uhu", in the Netherlands “Oehoe”.
Eagle Owls have various hunting techniques, and will take prey on the ground or in full flight. Usually most active at dawn and dusk. They may hunt in forests, but prefer open spaces. The eagle owl mainly feeds on small mammals in the 0.2-2.5 kg weight range, such as voles, rats, mice, rabbits, hares and fish, but birds of all kinds are also taken.
Eurasian Eagle Owls may live more than 60 years in captivity. In the wild, about 20 years may be the maximum. The leading causes of death for this species are man-made: electrocution, traffic accidents and shooting sometimes claim the eagle owl.

In a open stone quarry near Winterswijk (Netherlands) nests for several years a pair of Eurasian Eagle Owls (Bubo bubo). Through a webcam at the nest is the ups and downs of the owls and the chicks to follow: volgdeoehoe.nl/
_______________________________________________________________________________

De oehoe (Bubo bubo) is een van de grootste uilensoorten ter wereld. De naam van de vogel heeft deze te danken aan zijn roepgeluid. De roep van de Oehoe is een diepe monotone "oohu-oohu-oohu". Vooral in de late winter laat het mannetje zijn imposante "Oehoe"-roep horen.
De oehoe heeft een enorm groot verspreidingsgebied en wordt aangetroffen in grote del van Europa, bijna geheel Azië, en verder in het uiterste noorden van het Afrikaanse continent, waar de oehoe overgaat in Afrikaanse soorten. In Nederland broeden oehoes in het wild in Limburg en in Gelderland. Er zijn momeneel 8 broedparen bekend. In België zijn een paar broedparen in de Ardennen.
De oehoe is door zijn grootte, zijn massieve lichaam en dikke kop met geen andere uilensoort in Europa te verwarren. Kenmerkend aan het gezicht van de oehoe zijn de grote ogen en de vaak lange oorpluimen. De oorpluimen zijn overwegend zwart van kleur en worden gevormd door een groepje veren die door een aparte spier op het hoofd worden bewogen. De ogen zijn fel oranje. De snavel is zwart en ligt verzonken in een keelplooi. Het verenkleed is overwegend geel-bruin van kleur met zwarte accenten. De zwarte accenten treden op de rug en de bovenzijde van de vleugels het meest naar voren. Op de borst is het verenkleed kenmerkend okergeel gekleurd.
De vogel heeft een vleugelspanwijdte van maximaal 138 tot 200 cm en is 60 à 70 cm hoog. Vrouwtjes wegen 1,75 à 4,2 kg en mannetjes wegen 1,5 à 3,2 kg.
Oehoes hebben verschillende jachttechnieken, en zal jagen vanaf gedekte uitkijkplaatsen, op de grond of in volle vlucht. Meestal is de vogel actief bij zonsopgang en zonsondergang. Oehoes voeden zich met kleine zoogdieren van 0,2 à 2,5 kg, zoals veldmuizen, ratten, muizen, konijnen en hazen maar ook vissen en vogels die ze in volle vlucht of op hun slaapplaatsen overvallen.
Oehoes kunnen in gevangenschap meer dan 60 jaar leven. In het wild is circa 20 jaar het maximum.
De opname van deze oehoe, met de naam Svenja, is gemaakt tijdens een roofvogelworkshop in Zevenaar verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/ uit Aalten (Gld).

In een open steengroeve bij Winterswijk nestelt al jaren een paartje oehoes (Bubo bubo).
Via een webcam bij het nest is het wel en wee van de familie en de ontwikkeling van de kuikens te volgen: volgdeoehoe.nl/
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Vicks, the swimming polar bear cub

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Tue, 09 Apr 2013 07:30:01 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Vicks, the polar bear cub in Diergaarde Blijdorp (Rotterdam Zoo, the Netherlands) enjoys swimming. The cub, born on December 6, 2010, has been 'adopted' by Vicks. Of course it will be cared for and housed as always, but part of the cooperation is that the sponsor is allowed to link its name to the cub. Vicks also contributes to the care of the polar bear cub and a united campagne will be run.
In zoos and also in Rotterdam Zoo it is not new to name animals after sponsors products.

The polar bear (Ursus maritimus) is a bear native largely within the Arctic Circle encompassing the Arctic Ocean, its surrounding seas and surrounding land masses. It is the world's largest land carnivore and also the largest bear, together with the omnivorous Kodiak Bear, which is approximately the same size.
An adult male weighs around 350 - 680 kg and measure 2.4 - 3 m in length. Adult females are roughly half the size of males and normally weigh 150 - 300 kg, measuring 1.8 - 2.4 m in length.
Although it is closely related to the brown bear, it has evolved to occupy a narrower ecological niche, with many body characteristics adapted for cold temperatures, for moving across snow, ice, and open water, and for hunting the seals which make up most of its diet.
Although most polar bears are born on land, they spend most of their time at sea. Their scientific name means "maritime bear", and derives from this fact.
Polar bears can hunt consistently only from sea ice, which is why they spend much of the year on and near the edge of the frozen sea. The polar bear is an excellent swimmer and individuals have been seen in open Arctic waters as far as 320 km from land. With its body fat providing buoyancy, it swims in a dog paddle fashion using its large forepaws for propulsion.
_____________________________________________________________________________

IJsbeertje Vicks in Diergaarde Blijdorp houdt van zwemmen.
Het ijsbeertje dat op 6 december 2010 is geboren, is ‘geadopteerd’ door Vicks. Het jong van moeder Olinka en vader Eric zal er zelf niet veel van merken dat hij of zij vanaf heden door het leven gaat als ‘ijsbeertje Vicks’. Qua verzorging en huisvesting blijft alles zoals het is, maar onderdeel van de samenwerking is dat de sponsor zijn naam aan het ijsbeertje mag verbinden. Vicks draagt ook bij aan de verzorging van het ijsbeertje en er zal een gezamenlijke campagne worden gevoerd.
In de dierentuinenwereld, en ook in Blijdorp, is het overigens geen onbekend verschijnsel om dieren de naam van de sponsor of het product te geven.

De ijsbeer (Ursus maritimus, voorheen: Thalarctos maritimus) is een grote geelwitte beer, die langer en groter is dan de andere beren (Ursidae). De ijsbeer komt enkel voor in en rond het Noordpoolgebied. Hij is het meest carnivoor van alle beren, en leeft vooral van zeehonden.
De ijsbeer is een vrij jonge soort die tijdens het Pleistoceen, in de laatste 200.000 jaar ontstaan is, vermoedelijk uit Siberische populaties van de bruine beer.
De ijsbeer is zeer groot: hij kan tot 3 meter lang en 800 kilogram zwaar worden. Hij heeft een lange nek en een grote neus. Onder de vacht is de huid zwart, wat te zien is op de naakte delen zoals de neus en de lippen. De haren van de vacht zijn niet wit, maar doorzichtig en hol. De kleur van de vacht is, afhankelijk van de tijd van het jaar, lichtval en de hoeveelheid vuil in de vacht, gelig wit tot vuilgrijs. Het is waterafstotend en houdt de warmte van de zon vast. Daarnaast heeft de ijsbeer een dikke onderhuidse vetlaag, waarmee hij warmte vasthoudt. De ijsbeer heeft vliezen tussen zijn tenen, waardoor hij beter kan zwemmen. Zijn achterpoten gebruikt hij als een soort roer om mee te sturen. Hij lijkt verder te zwemmen als een hond.
Mannetjes zijn groter dan vrouwtjes en hebben een opvallend grotere neus. Mannetjes worden gemiddeld 1,4 tot 3 m lang en 350 tot 680 kg zwaar, vrouwtjes 1,8 tot 2,4 m lang en 150 tot 300 kg zwaar.
IJsberen hebben een klein staartje, ongeveer acht tot tien centimeter lang. De ijsbeer leeft meestal alleen en is zowel overdag als 's nachts actief. Ook in de lange, donkere winter zijn ze actief. _____________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_____________________________________________________________________________
.
.

Save the Orangutan

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Tue, 09 Apr 2013 06:48:00 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Save the Orangutan
"In the last 35 years about 50,000 orangutans are estimated to have been lost as their habitats shrank. If this continues, this majestic creature will likely face extinction by 2050," said the Indonesian president.
The Sumatran species is critically endangered and the Bornean species of orangutans is endangered according to the IUCN Red List of mammals.
The total number of Bornean orangutans is estimated to be less than 14 percent of what it was in the recent past (middle of the twentieth century) and this sharp decline has occurred mostly over the past few decades due to human activities and development.
The most recent estimate for the Sumatran Orangutan is around 7,300 individuals in the wild while the Bornean Orangutan population is estimated at between 35,000 and 50,000.
Mother orangutans are killed so their infants can be sold as pets.
Since recent trends are steeply down in most places due to logging and burning.
Orangutan habitat destruction due to logging, mining and forest fires, as well as fragmentation by roads, has been increasing rapidly in the last decade. A major factor has been the conversion of vast areas of tropical forest to oil palm plantations.
This picture of an playing Bornean Orangutan (Pongo pygmaeus) was taken in Ouwehands Zoo in Rhenen, the Netherlands.

Red de orang-oetan
"In de afgelopen 35 jaar hebben naar schatting zo'n 50.000 orang-oetans het leven verloren omdat hun leefgebied kromp. Als dit zo doorgaat zullen we dit majestueuze dier onder onze ogen waarschijnlijk rond 2050 zien uitsterven", zei de Indonesische president.
Het totale aantal Borneose orang-oetans is naar schatting minder dan 14 procent van wat het was in een recent verleden (het midden van de twintigste eeuw).
De meest recente raming voor de Sumatraanse orang-oetan is circa 7.300 dieren in het wild, terwijl de populatie van de Borneose orang-oetan wordt geschat op 35.000 à 50.000.
De leefomgeving van de orang-oetans is de afgelopen jaren sterk afgenomen door ontbossing en houtkap, mijnbouw, bosbranden en de aanleg van wegen voor palmolieplantages. Ook worden illegaal baby's gevangen om als huisdier te worden verkocht. Meestal schieten de jagers de moeder dood om het jong te kunnen vangen. Hierdoor is de Borneose orang-oetan bedreigd en wordt de Sumatraanse orang-oetan zelfs met uitsterven bedreigd.
Deze foto van een spelende Borneose orang-oetan (Pongo pygmaeus) is genomen in Ouwehands Dierenpark in Rhenen.
___________________________________________________________________________

Site Ouwehands Dierenpark / Zoo in Dutch, English and German: www.ouwehand.nl/
Site IUCN: www.iucn.org/
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Orange Dog (Giant Swallowtail)

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Tue, 09 Apr 2013 05:20:57 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Giant Swallowtail in the butterfly house "Vlindervallei" (Butterfly Valley) of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.
The yellow and black Giant Swallowtail (Papilio cresphontes) is a swallowtail butterfly common in various parts of North America, particularly the south and east, and down to Central and northern South America. With a wingspan of about 8,5 -15 cm is the Giant Swallowtail one of the largest butterflies in the United States. The adults are tailed like the forked tail of some swallows, giving the insect its name.
Giant Swallowtails prefer open woodlands and fields, citrus groves, and gardens near woodlands.
The caterpillars of the Giant Swallowtail are pests of citrus plants. This is how the butterfly was nicknamed the "Orange Dog" or the "Orange Puppy".

Giant Swallowtail in de Vlindervallei van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Noordoostpolder).
De zwartgele “reuzen zwaluwstaart” (Giant Swallowtail, Papilio cresphontes) - er is geen Nederlandse naam voor deze dagvlinder - is een vrij grote page uit het zuid-oosten van de Verenigde Staten, Midden-Amerika en noordelijk Zuid-Amerika. Met een vleugelspanwijdte van 8,5 à 15 cm is de soort aanzienlijk groter dan de in Nederland en grote delen van Europa voorkomende koninginnepage (Papilio machaon), die een vleugelspanwijdte van 6,5 à 10 cm heeft.
Info Orchideeënhoeve: www.orchideeenhoeve.nl _____________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_____________________________________________________________________________
.
.

Winking Owl

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Tue, 09 Apr 2013 04:10:10 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Juvenile winking Spotted Eagle-owl photographed in Safaripark Beekse Bergen, zoo and safaripark in Hilvarenbeek, the Netherlands. The owl is here almost three months old.
The African Spotted Eagle-owl (Bubo africanus) is a medium-sized species of owl, one of the smallest of the Eagle owls. Its height is 45 cm and its weight is from 480 to 850 gr.
Spotted at the trey inhabit most of Africa south of the Sahara desert away from dense forests. They are diurnal hunters, spending the night concealed in trees, rock ledges or abandoned burrows. They are found in areas with rocky outcroppings, scrub land, open woods, and semi deserts.
Its prey consists of small mammals, birds, insects and reptiles.

Jonge knipogende Afrikaanse Oehoe gefotografeerd in Safaripark Beekse Bergen bij Hilvarenbeek. Het uiltje is hier bijna drie maanden jong.
De Afrikaanse Oehoe (Bubo africanus) is nauw verwant aan de in de Achterhoek en Zuid Limburg voorkomende Europese Oehoe (Bubo bubo). De Afrikaanse Oehoe is met een hoogte van tot 45 cm en een gewicht van 480 à 850 gr. wel aanzienlijk kleiner dan de Europese Oehoe, die 58 à 65 cm hoog wordt en tussen 1,5 kg en 4,2 kg. weegt. De Europese Oehoe is de grootste uilensoort ter wereld en de Afrikaanse Oehoe is juist een kleine uil.
Kenmerkend voor de Afrikaanse Oehoe zijn de grote gele ogen en de oorpluimen.
De Afrikaanse Oehoe leeft in een groot deel van Afrika ten zuiden van de Sahara, vooral in rotsgebieden, open bossen en half woestijnen. Ze zijn overdag actief jagers en houden zich in de nacht verborgen in bomen, richels van rotsen en verlaten holen.
______________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
______________________________________________________________________

.

Treefrog

nobody@flickr.com (Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views)) — Tue, 09 Apr 2013 03:34:05 -0700

Foto Martien (thanks for over 2.000.000 views) posted a photo:

Hylidae is a worldwide family of frogs commonly referred to as "treefrogs and their allies". However, the hylids include a diversity of frog species, many of which do not live in trees, but are terrestrial or semi-aquatic. Most hylids show adaptations suitable for an arboreal lifestyle, including forward-facing eyes providing binocular vision, and adhesive pads on the fingers and toes.
In the non-arboreal species, these features may be greatly reduced, or absent.
Hylids mostly feed on insects and other invertebrates, but some larger species can feed on small vertebrates. Tree frogs are usually tiny, as their weight has to be carried by the branches and twigs of their habitat. While some reach 10 cm or more, they are hardly in the same size class as "grass frogs".
Who knows the name of this treefrog specie coming from Surinam?

De boomkikkers (Hylidae) zijn een familie van de kikkers.
Vrijwel alle soorten hebben zich aangepast aan het leven in bomen en struiken; slechts enkele soorten zijn bodem-bewonend of blijven meer in het water. Boomkikkers hebben vaak hechtschijfjes onder de tenen waardoor ze over bijna alle oppervlakken kunnen lopen. De meeste soorten hebben ook grote, ontwikkelde achterpoten en kunnen goed springen.
Boomkikkers komen wereldwijd voor, maar de meeste soorten leven in Amerika.
In Nederland komt ook een soort voor; de Europese boomkikker (Hyla arborea).
Boomkikkers hebben vaak een groene of bruine kleur, lichtere tot witgrijze buik en een gladde huid. Een aantal soorten heeft echter felle kleuren of een wrattige huid.
De lengte ligt vaak tussen de 3 en 5 centimeter, weinig exemplaren bereiken de 10 cm.
Boomkikkers voeden zich voornamelijk met insecten en andere ongewervelde dieren.
Wie weet de naam van deze uit Suriname afkomstige boomkikkersoort?
Deze foto is genomen in een privé aqua-terrarium bij een medewerker van Ouwehands Dierenpark in Rhenen thuis.
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.