Uploads from Foto Martien, tagged luttelgeest

Mating Cydno Longwing [Explored]

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Mon, 13 May 2013 21:43:00 -0700

Butterflies mating is serious business. Male butterflies find females by sight, and use chemicals called pheromones at close range. When the male butterfly recognizes a female of his own species, he quickly pursues her and begins the rituals of courtship. If the female accepts the male, they couple end to end and may go on a short courtship flight. Butterflies mate facing in opposite directions with their abdomens attached. They may remain coupled for an hour or more, sometimes overnight. The male passes a sperm packet called a spermatorphore to the female. The sperm then fertilize each egg as it passes down the female's egg-laying tube.
After mating the butterfly has done what it was created for – to continue the species. Males will die 6-8 weeks after using up all their sperm mating with a succession of females. Similarly the female will die after she has laid all her eggs, usually between 150 and 500. Only a few of these eggs will mature to become butterflies – some will become food for predators or succumb to parasites etc.
The picture of the mating Cydno Longwings (Heliconius cydno) is taken in butterfly house "Vlindervallei" (Butterfly Valley), part of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Carnivorous Pitcher Plant (Sarracenia)

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Mon, 06 May 2013 13:55:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

Sarracenia is a genus of 11 species of carnivorous pitcher plants to the eastern seaboard of the United States, Texas, the Great Lakes area and southeastern Canada, with most species occurring only in the south-east United States. The plant's leaves have evolved into a funnel in order to trap insects, digesting their prey with proteases and other enzymes.
Carnivorous plants are plants that derive some or most of their nutrients (but not energy) from trapping and consuming animals or protozoans, typically insects and other arthropods. Carnivorous plants appear adapted to grow in places where the soil is thin or poor in nutrients, especially nitrogen, such as acidic bogs and rock outcroppings.
This picture is taken in the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

Planten die dieren verslinden; het lijkt de wereld op haar kop.
Vleesetende planten of carnivore planten zijn planten die naast voedingsstoffen uit de grond ook kleine dieren (meestal insecten of spinnen) lokken, vangen en verteren.
Er zijn circa 630 soorten. De meeste vleesetende planten zijn beker- of kelkvormig: de bekerval. Het is vrij duidelijk waaraan deze plant zijn naam bekerplant te danken heeft.
Een bekerval is een bekervormig blad dat een valkuil vormt in de vorm van een beker.
Aan de rand bij de ingang zitten klieren die nectar maken; een zoete, geurende vloeistof waardoor insecten worden gelokt. Als een insect erin valt, kan het er door de gladde wanden en de nauwe ruimte niet meer uit en wordt het verteerd. Meestal zit er ook water in de val waardoor het insect verdrinkt. De binnenkant van de wand is zó glad en glibberig dat de insectenpootjes er geen grip op hebben.
De vloeistof in de beker bevat bacteriën of verteringssappen. Die werken in op het insect, net als maag- en darmsappen bij mensen en dieren. Zo verandert het water in de beker in een voedzaam soepje met alle stoffen die de plant nodig heeft.
De (trompet)bekerplanten (Sarracenia) hier op de foto's komen uit Noord-Amerika, waar ze vooral in moerasgebieden in het zuid-oosten van de Verenigde Staten voorkomen.
Er zijn 11 verschillende (trompet)bekerplanten.
Deze gemaakt in een van de showkassen van de Orchideeënhoeve ( www.orchideeenhoeve.nl ) in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
____________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
____________________________________________________________________________
.
.

American Kestrel (Falco sparverius)

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Sun, 05 May 2013 00:19:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The American Kestrel (Falco sparverius), sometimes colloquially known as the Sparrow Hawk, is the only kestrel found in the Americas. The American kestrel permanently inhabits North and South America from near the tree-line in Alaska and Canada and south to southern Argentina. The bird can also be found in the West Indies. It is an occasional vagrant to western Europe. American Kestrels occupy habitats ranging from deserts and grasslands to alpine meadows, up to an altitude of around 3,800 m. Most birds breeding in Canada and the northern United States migrate south in the winter. You’re most likely to see them perching on telephone wires along roadsides, in open country with short vegetation and few trees.
It is the most common and also the smallest falcon in North America. The American Kestrel is sexually dimorphic, although there is some overlap in plumage coloration between the sexes. The bird ranges from 15 to 25 cm in length with a wingspan of 50–61 cm. The female kestrel is larger than the male.
Seventeen subspecies of the American Kestrel are recognized, generally based upon plumage, size, and vocalizations.
This picture of Tay, the American Kestrel, was taken during a raptor show in the butterfly house "Vlindervallei", part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De levendig gekleurde Amerikaanse torenvalk (Falco sparverius) is een kleine valk die in grote delen van Noord- en Zuid-Amerika voorkomt, van Alaska in het noorden tot in zuidelijk Argentinië. De vogels die in het noorden van het leefgebied broeden migreren naar het zuiden tijdens de winter.
Zijn uiterlijk vertoont overeenkomst met de in Europa levende torenvalk (Falco tinnunculus), maar deze laatste soort is een stuk groter. Deze Amerikaanse valk is dan ook de kleinste valk van Noord-Amerika.
Net als bij veel andere valkensoorten treedt bij de Amerikaanse torenvlak seksueel dimorfisme op. Het vrouwtje is groter dan het mannetje en heeft een ander verenkleed. De soort heeft een lengte van 15 tot 25 cm en een vleugelspanwijdte van 50 tot 61 cm. Er zijn 17 ondersoorten van de Amerikaanse torenvalk op basis van verschillen in verenkleed, grootte en geluid.
De Amerikaanse torenvalk bewoont open land zoals savannes, weiden, open bossen en stedelijk gebied. Belangrijke voorwaarde is dat er uitkijkposten voorhanden zijn, bijvoorbeeld alleenstaande bomen of hekken. Vanaf zo'n punt of vanuit de lucht jaagt de valk op zijn prooi, die voornamelijk bestaat uit grote insecten, maar ook uit kleine vogels, kleine reptielen, knaagdieren en vleermuizen.
De opname van Tay, de Amerikaanse torenvalk, is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de grote overdekte vlindertuin van www.orchideeenhoeve.nl/ in Luttelgeest (Noordoostpolder). De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/.
____________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
____________________________________________________________________
.
.

Atlas Moth, the largest butterfly

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Thu, 02 May 2013 08:22:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The Atlas Moth (Attacus atlas) is a large moth found in the tropical and subtropical forests of southeast Asia (area between southern China, India, Malay archipelago and Indonesia).
A moth is closely related to the butterfly. The Atlas Moth is also known as the Snake-Head Moth because the tips of its wings are shaped and marked to imitate a real snake's head, complete with eye, to scare off predators. The Atlas Moth has a wingspan of 25-30 cm and the largest wings of all moths covering about 400 cm². The female Atlas Moth is larger than the male and also heavier.
The body is disproportionately small compared to the wings. Fore and hind wing have a similar pattern being reddish-brown with black, white, pink and purple lines and a typical, triangular scale-less window bordered in black. The underside is paler.
The lifespan of an Atlas Moth is only about 1-2 weeks and throughout the whole of this period they do not eat anything, and indeed, the Atlas Moth does not even have a mouth, so has to depend on its reserves of fat stored up when it was a caterpillar.
This picture had been taken in the butterfly house "Vlindervallei" (Butterfly Valley), part of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De spectaculaire atlasvlinder (Attacus atlas) is een zeer grote nachtvlinder of mot uit de tropische en subtropische bossen van zuidoost Azië (gebied tussen zuidelijk China, India, Maleisië en Indonesië).
De atlasvlinder heeft een overwegend bruine kleur met lichtere en donkere accenten. De vlinder kan een vleugelspanwijdte bereiken van 25 à 30 cm en behoort hiermee tot de grootste vlinders ter wereld. Wat betreft vleugeloppervlak (tot circa 400 cm²) is de atlasvlinder zelfs de grootst bekende soort.
De vrouwelijke atlasvlinder is iets groter dan het mannetje en ook zwaarder.
De atlasvlinder heeft een overwegend bruine kleur met lichtere en donkere accenten.
Opvallend is het slangenkopmotief aan de uiteinden van de vleugels, compleet met oog om roofdieren en vogels af te schrikken. In sommige landen wordt de atlasvlinder daarom ook wel “snake-head moth” (=slangenkopvlinder) genoemd.
Atlasvlinders worden slechts 1 à 2 weken oud. Na het ontpoppen eten ze niets meer, ze hebben geen mond, en houden ze zich alleen bezig met de voortplanting; daarna gaan ze dood.
Deze opname is gemaakt in de Vlindervallei, deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder). ( www.orchideeenhoeve.nl ) _______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Rainbow Lorikeet [Explored]

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Wed, 24 Apr 2013 16:07:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The Rainbow Lorikeet (Trichoglossus haematodus) is a brightly coloured medium sized parrot.
The bird is found in the north and east of Australia to Tasmania, south and east Indonesia, east through New Guinea, the Solomon Islands, Vanuatu and New Caledonia. Rainbow Lorikeets have been introduced in Perth (Western Australia), Hong Kong (China) and Auckland (New Zealand).
Its habitat is rainforest, mangroves, coastal bush, woodland areas, gardens, parks.
Rainbow lorikeets are approximately 28 cm long with a 44 cm wingspan. Both sexes look alike, with a violet-blue head, dark blue belly, green wings, tail and back, and an orange/yellow breast. The legs are grey. It has a red bill and iris. The female is smaller and has a shorter bill. There is a lot of color variation between the 20 different sub-species. The subspecies on the picture is also known as Swainson's Lorikeet and Blue Mountain Lorikeet (Trichoglossus haematodus moluccanus).
Rainbow Lorikeets often travel together in pairs and occasionally respond to calls to fly as a flock, then disperse again into pairs. Rainbow Lorikeets are monogamous and pair for life.
This picture is taken in the Lorituin (Lorigarden), part of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Orange Dog (Giant Swallowtail)

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Tue, 09 Apr 2013 05:20:57 -0700

Foto Martien posted a photo:

Giant Swallowtail in the butterfly house "Vlindervallei" (Butterfly Valley) of the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.
The yellow and black Giant Swallowtail (Papilio cresphontes) is a swallowtail butterfly common in various parts of North America, particularly the south and east, and down to Central and northern South America. With a wingspan of about 8,5 -15 cm is the Giant Swallowtail one of the largest butterflies in the United States. The adults are tailed like the forked tail of some swallows, giving the insect its name.
Giant Swallowtails prefer open woodlands and fields, citrus groves, and gardens near woodlands.
The caterpillars of the Giant Swallowtail are pests of citrus plants. This is how the butterfly was nicknamed the "Orange Dog" or the "Orange Puppy".

Giant Swallowtail in de Vlindervallei van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Noordoostpolder).
De zwartgele “reuzen zwaluwstaart” (Giant Swallowtail, Papilio cresphontes) - er is geen Nederlandse naam voor deze dagvlinder - is een vrij grote page uit het zuid-oosten van de Verenigde Staten, Midden-Amerika en noordelijk Zuid-Amerika. Met een vleugelspanwijdte van 8,5 à 15 cm is de soort aanzienlijk groter dan de in Nederland en grote delen van Europa voorkomende koninginnepage (Papilio machaon), die een vleugelspanwijdte van 6,5 à 10 cm heeft.
Info Orchideeënhoeve: www.orchideeenhoeve.nl _____________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_____________________________________________________________________________
.
.

Resting Cydno Longwing [Explored]

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Tue, 09 Apr 2013 00:23:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

Cydno Longwing (Heliconius cydno) is a butterfly species ranging from southern Mexico to western Ecuador, with a number of closely-related entities that have been described as separate species but may be differentiated geographical races or the results of introgressive hybridization.
Like many species of Heliconius, Cydno Longwing exhibits discrete geographical variation in its wing coloration, with relatively narrow zones of hybridization between adjacent geographical races.
The Cydno is found in the tropical rainforests between sea level and 1800 m.
The picture is taken in butterfly house "Vlindervallei" (Butterfly Valley) in the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De blauwe passiebloemvlinder (Heliconius cydno) is een vlindersoort, die voorkomt van het zuiden van Mexico tot in West-Ecuador en Colombia.
Er zijn acht geografische variaties in vleugelkleuren en ook enkele regionale ondersoorten, die soms ook als aparte soorten worden beschreven. De vleugelspanwijdte is circa 9 cm.
De vlinder wordt gevonden in de tropische regenwouden tussen zeeniveau en 1800 m.

Deze vlinder is gefotografeerd in de Vlindervallei van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder). De Vlindervallei is met circa 1750 m2 de grootste en ook een van de mooiste overdekte vlindertuin van Europa. Tussen enorme rotsformaties en prachtige bloemen fladderen ruim 2500 vlinders vrolijk rond langs kabbelende beekjes en kleurrijke nectarplanten.
De vlindervallei maakt onderdeel uit van de Orchideeënhoeve en is daar een van de vier overdekte tropische thematuinen. De andere eveneens uiterst smaakvol en natuurlijk ingerichte tuinen zijn: de tropische-, de Taiwanese- en de Maleisische Tuin. De tuinen zijn ieder circa 2000 m2 groot.
Naast duizenden vaak zeldzame orchideeën zijn er ook vele andere prachtige tropische bloemen en planten te zien en te fotograferen. De orchideeënkwekerij kan ook bezocht worden.
De Orchideeënhoeve is meer dan een bezoek waard. Zie voor meer informatie: www.orchideeenhoeve.nl/ _______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Eurasian Eagle Owl (Bubo bubo)

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Mon, 08 Apr 2013 23:33:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The Eurasian Eagle Owl or sometimes European Eagle Owl (Bubo bubo) is one of the largest owls in the world. This species has an extremely large range, one of the largest ranges of any eagle-owl, being found across much of Europe, through the Middle East, India, Russia and Asia, and as far east as China, Korea and Japan, as well as on the north of the African continent. Eagle Owls occupy a variety of habitats, from coniferous forests to warm deserts. Rocky landscapes are often favoured.
The Eurasian eagle-owl is an impressive and majestic bird, with distinctive prominent ear-tufts, a barrel-shaped body, and vivid orange eyes. The plumage is brown-black , paler on the underparts, and heavily mottled and streaked with black. The bird has a wingspan of up to 138-200 cm and measures 58-75 cm long. Females weigh 1.75-4.2 kg and males weigh 1.5-3.2 kg.
The call of the Eagle Owl is a deep monotonous "oohu-oohu-oohu". The female's call is slightly higher than the male's. In Germany, the name of this bird is "Uhu", in the Netherlands “Oehoe”.
Eagle Owls have various hunting techniques, and will take prey on the ground or in full flight. Usually most active at dawn and dusk. They may hunt in forests, but prefer open spaces. The eagle owl mainly feeds on small mammals in the 0.2-2.5 kg weight range, such as voles, rats, mice, rabbits, hares and fish, but birds of all kinds are also taken.
Eurasian Eagle Owls may live more than 60 years in captivity. In the wild, about 20 years may be the maximum. The leading causes of death for this species are man-made: electrocution, traffic accidents and shooting sometimes claim the eagle owl.
This picture of Svenja, the euarasian eagle owl, was taken during a raptor show in the butterfly house "Vlindervallei", part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, Netherlands.

De oehoe (Bubo bubo) is een van de grootste uilensoorten ter wereld. De naam van de vogel heeft deze te danken aan zijn roepgeluid. De roep van de Oehoe is een diepe monotone "oohu-oohu-oohu". Vooral in de late winter laat het mannetje zijn imposante "Oehoe"-roep horen.
De oehoe heeft een enorm groot verspreidingsgebied en wordt aangetroffen in grote del van Europa, bijna geheel Azië, en verder in het uiterste noorden van het Afrikaanse continent, waar de oehoe overgaat in Afrikaanse soorten.
In Nederland broeden oehoes in het wild in Limburg en de Achterhoek; in België in de Ardennen.
De oehoe is door zijn grootte, zijn massieve lichaam en dikke kop met geen andere uilensoort in Europa te verwarren. Kenmerkend aan het gezicht van de oehoe zijn de grote ogen en de vaak lange oorpluimen. De oorpluimen zijn overwegend zwart van kleur en worden gevormd door een groepje veren die door een aparte spier op het hoofd worden bewogen. De ogen zijn fel oranje. De snavel is zwart en ligt verzonken in een keelplooi. Het verenkleed is overwegend geel-bruin van kleur met zwarte accenten. De zwarte accenten treden op de rug en de bovenzijde van de vleugels het meest naar voren. Op de borst is het verenkleed kenmerkend okergeel gekleurd.
De vogel heeft een vleugelspanwijdte van maximaal 138 tot 200 cm en is 60 à 70 cm hoog. Vrouwtjes wegen 1,75 à 4,2 kg en mannetjes wegen 1,5 à 3,2 kg.
Oehoes hebben verschillende jachttechnieken, en zal jagen vanaf gedekte uitkijkplaatsen, op de grond of in volle vlucht. Meestal is de vogel actief bij zonsopgang en zonsondergang. Oehoes voeden zich met kleine zoogdieren van 0,2 à 2,5 kg, zoals veldmuizen, ratten, muizen, konijnen en hazen maar ook vissen en vogels die ze in volle vlucht of op hun slaapplaatsen overvallen.
Oehoes kunnen in gevangenschap meer dan 60 jaar leven. In het wild is circa 20 jaar het maximum.
De opname van oehoe Svenja is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de overdekte vlindertuin, de 'Vlindervallei', deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/ uit Aalten (Gld).
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Young Bald Eagle

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Mon, 08 Apr 2013 11:16:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The Bald Eagle (Haliaeetus leucocephalus) is a bird of prey found in North America. Its range includes most of Canada and Alaska, all of the contiguous United States and northern Mexico. It is found near large bodies of open water with an abundant food supply and old-growth trees for nesting.
The bird is the national symbol of the United States of America.
The Bald Eagle is a large bird, with a body length of 70 - 102 cm, a wingspan of 180 - 234 cm, and a mass of 2.5 - 7 kg; females are about 25 percent larger than males. The adult Bald Eagle has a brown body with a white head and tail, and bright yellow irises, taloned feet, and a hooked beak; juveniles are completely brown except for the yellow feet. Males and females are identical in plumage coloration.
The Bald Eagle's diet is opportunistic and varied, but most feed mainly on fish. Its name in Latin means "the sea eagle with a white head".
This picture of the four years old Max, the bald Eagle, was taken during a raptor show in the butterfly house "Vlindervallei", part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, Netherlands.

De Amerikaanse zeearend of witkopzeearend (Haliaeetus leucocephalus) komt voor langs de kusten, rivieren en meren in Canada en in de Verenigde Staten, waarvan het de nationale vogel is.
De zeearend is een grote vogel met een lengte van 70 à 102 cm, een vleugekspanwijdte van 180 à 234 cm en een gewicht van 2,5 à 7 kg. Vrouwtjes zijn circa 25 % groter dan de mannetjes.
De volwassen Amerikaanse zeearend heeft een bruin lichaam met een witte kop en staart, en felle gele irissen, jonge vogels zijn volledig bruin met uitzondering van de gele voeten.
Mannetjes en vrouwtjes zijn identiek in gevederte kleuring.
Het dieet van deze roofvogel is gevarieerd, maar het meest wordt vis gegeten.
Deze opname van de vier jaren oude Max, de Amerikaanse zeearend, is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de grote overdekte vlindertuin van www.orchideeenhoeve.nl/ in Luttelgeest (Noordoostpolder). De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/.
____________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
____________________________________________________________________
.
.

Green Doris Longwing

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Mon, 08 Apr 2013 11:13:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The Doris Longwing or Doris Butterfly (Heliconius doris) is a butterfly of the big tropical Nymphalidae family. This butterfly has long, narrow black wings with vivid blue, red, green or yellow coloration at the base of the dorsal hindwing. Characteristics are the two white spots on the forewing.
The wingspan is 55 to 80 mm. The Doris Longwing is found in the tropical rainforests from Southern Mexico to the Amazon Basin in Brazil and Bolivia between sea level and 1800 m.
This species can live up to 9 months, an extremely long time. The most tropical butterflies normally live only a couple weeks.
This Green Doris Longwing had been taken in the butterfly house Vlindervallei (Butterfly Valley) of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De Doris Longwing (Heliconius Doris) - er is geen Nederlandse naam voor deze vlinder - is een lid uit de grote tropische Nymphalidae familie (passiebloemvinders en parelmoervlinders).
Deze dagvlinder heeft lange, smalle zwarte vleugels met verschillend gevormde en gekleurde tekening in de kleuren blauw, rood, groen of geel.
Kenmerkend zijn ook de twee witte vlekken op de voorvleugel. De vleugelspanwijdte is 55 à 80 mm.
De Doris Longwing wordt gevonden tussen het zeeniveau en 1800 meter in de tropische regenwouden van Zuid-Mexico tot in Amazonegebied van Brazilië en Bolivia.
De vlinder kan tot 9 maanden oud worden, een extreem lange tijd. De meest tropische vlinders leven maar een paar weken.

Deze opname is gemaakt in de Vlindervallei, deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder). De Vlindervallei is met circa 1750 m2 de grootste en ook een van de mooiste overdekte vlindertuinen van Europa. Tussen rotsformaties en prachtige bloemen fladderen enorm veel tropische vlinders rond uit vooral zuidoost Azië, Afrika en Midden- en Zuid Amerika langs kabbelende beekjes en kleurrijke nectarplanten, de Orchideeënhoeve noemt zelf ruim 2500. Er zijn ook vogels en leguanen.
De vlindervallei maakt onderdeel uit van de Orchideeënhoeve en is daar een van de vier overdekte tropische thematuinen. Naast duizenden vaak zeldzame orchideeën zijn er ook vele andere prachtige tropische bloemen, planten en vlinders te zien en te fotograferen. De orchideeënkwekerij kan ook bezocht worden. Info Orchideeënhoeve: ( www.orchideeenhoeve.nl ) _______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Rock or Indian Eagle-Owl

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Mon, 08 Apr 2013 11:15:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The Indian Eagle-Owl (Bubo bengalensis), also called the Rock Eagle-Owl, Bengal Eagle-Owl or Indian Great Horned Owl, is a species of large horned owl found in South Asia, the Indian Subcontinent south of the Himalayas and below 1500 meter elevation.
Distribution: West Himalayas, Pakistan, throughout India, Kashmir, Nepal, Assam and Burma. They are seen in scrub and light to medium forests but are especially seen near rocky places within the mainland.
The Indian Eagle-Owls are typically large owls, and have "tufts" on their heads. They are splashed with brown, and grey and have a white throat patch with black small stripes. The Indian Eagle-Owls were earlier treated as a subspecies of the Eurasian Eagle-Owl (bubo bubo) and is very similar in appearance. The facial disk is unmarked and has a black border, a feature that is much weaker in the Eurasian form. Its height is 50-56 cm with a wingspan of 36 to 43 cm. The larger Eurasian Eagle-Owl is 58-75 cm. The weight is 1000-1200 gr. Females of this species are larger than the males. The eyes are Orange-yellow to orange-red, and the bill greenish-horn to slate-black. They are usually seen in pairs.
The main diet of this bird is made up of rodents and other small mammals, however they will occasionally also eat birds.
The picture of this Rock or Indian Eagle-Owl had been taken during a raptor show in the butterfly house Vlindervallei (Butterfly Valley), part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De Bengaalse oehoe (Bubo bengalensis) is een oehoe die voorkomt in Zuid-Azië, het Indiase subcontinent ten zuiden van de Himalaya en beneden 1500 meter hoogte. In de westelijke Himalaya, India, Pakistan, Nepal en Birma wordt de vogel, die vaak in paartjes leeft, vooral gezien in rotsachtige omgevingen, maar ook in bossen.
De Bengaalse oehoe is een grote uil, maar wel flink kleiner dan de nauw verwante Europese oehoe (Bubo bubo). De hoogte is 50 à 56 cm met een vleugelspanwijdte van 36 à 43 cm. De Europese oehoe is 58 à 75 cm hoog. Het gewicht is 1000 à 1200 gram. De vrouwtjes van de Bengaalse oehoe zijn groter dan de mannetjes. Opvallend zijn de oranjegele tot oranjerode ogen en de lange oorpluimen.
De Bengaalse oehoe voedt zich met ratten, muizen, kikkers en kleinere vogels.
De opname van deze Bengaalse oehoe is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de overdekte vlindertuin, de 'Vlindervallei', van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/ uit Aalten (Gld).
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Kookaburra, the Giant Kingfisher

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Wed, 13 Mar 2013 16:29:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

Howdy smilers, i am a Laughing Kookaburra.
I laugh a lot, and if you visit me and tell a joke, I will laugh at you too. "Kook-koo-hoo-haa"!

The Laughing Kookaburra or Laughing Jackass (Dacelo novaeguineae) is an Australian carnivorous bird, the largest kingfisher, reaching a total length of 46 cm.
The most famous feature of the Laughing Kookaburra is its loud, boisterous "laugh", a repeated "kook-kook-kook-ka-ka-ka" or “hoo-hoo-ha-ha hoo-hoo-hook-kook” call that rises and falls in volume as family members join in to form a raucous chorus. Male and female adults are similar in plumage, which is predominantly brown and white. The bill is massive, black above and horn-coloured below.
The bird is native to eastern Australia but over the past century it has been introduced and established in other parts of the continent and on off shore islands such as Tasmania and New Zealand.
The diet of the Laughing Kookaburra consists of a large variety of vertebrate and invertebrate prey items including snakes, lizards, frogs, fish, birds, small mammals and insects. Large prey is killed by swinging it against a branch or fence.
This picture was taken during a raptor show in the butterfly house "Vlindervallei", part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, Netherlands.

De gewone kookaburra, lachvogel of lachende ijsvogel (Dacelo novaeguineae) is de grootste ijsvogelsoort. De naam lachvogel slaat op de roep van de vogel die erg op de menselijke lach lijkt.
De kookaburra heeft een lengte van 40 tot 46 centimeter en een gewicht van 310 tot 480 gram.
Mannetjes en vrouwtjes lijken op elkaar en hebben geen verschillend verenkleed.
De gewone kookaburra is een standvogel die voorkomt in oostelijk, zuidoostelijk en zuidwestelijk Tasmanië, Australië en Nieuw-Zeeland. De vogel komt algemeen voor in loofbossen en graslanden maar ook in gecultiveerde gebieden nabij menselijke bebouwing.
In tegenstelling tot andere ijsvogels jaagt de kookaburra naast vissen ook op landdieren: insecten, slakken, kikkers, reptielen en soms kleine vogels.
Deze foto is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de overdekte vlindertuin, de 'Vlindervallei', deel van www.orchideeenhoeve.nl/ in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/ uit Aalten (Gld).
_______________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
_______________________________________________________________________________
.
.

Portrait Barn Owl (Kerkuil)

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Wed, 12 Dec 2012 21:36:10 -0800

Foto Martien posted a photo:

The Barn Owl (Tyto alba) is the most widespread of all owl species, and are found on every continent except Antarctica, polar and desert regions and Asia north of the Himalayan Mountains.
In Europe, barn owls range from southern Spain to southern Scandinavia and east to Russia.
The most distinctive feature of the barn owl is its white heart shaped face with a brown outline and brown marks in front of the eyes. The large eyes are black. The barn owl is golden-brown on its uppersides and grayish-white on its chest and belly. It has dark specks on both its underside and upperside. The barn owl is a medium-sized owl with a wingspan of 75-115 cm and a size of 28-40 cm. The weight is 400-700 gr. Females are larger than males and more spotted on the breast.
There are more than 30 different subspecies of barn owl. The barn owl get their name from a tendency to use barn lofts as nesting places but will also use trees, foliage or even caves.
Barns owls can be most commonly seen in the open countryside, forest edges and along river banks, fields and even the verges on the side of the road.
The barn owl hunts during the night by flying low and slowly over an area of open ground, hovering over spots that conceal potential prey. They may also use fence posts or other lookouts to ambush prey. The Barn Owl feeds primarily on small vertebrates, particularly rodents. It also eats birds and fish.

De wereldwijd meest voorkomende uilensoort is onze kerkuil (Tyto alba). De kerkuil wordt op alle continenten aangetroffen, behalve op Antarctica, in pool- en woestijngebieden, en in Azië noordelijk van het Himalaya gebergte. In Europa komt de vogel overal voor, maar niet in Scandinavië.
Door het enorme verspreidingsgebied zijn er circa 30 ondersoorten, die licht in uiterlijk of kleur kunnen verschillen. De kerkuil is zeer goed herkenbaar aan zijn hartvormig wit gezicht, afgezet met een bruine rand. De grote ogen zijn zwart. De middelgrote kerkuil is ongeveer 28 à 40 cm groot en heeft een vleugelspanwijdte van 75 à 115 cm. Het gewicht is 400 tot 700 gram. De bovenzijde (rugzijde) heeft een goudbruine tot leigrijze grondkleur en is gespikkeld. De onderzijde varieert van licht geelbruin tot wit en kan al naargelang de verschillende ondersoorten helemaal wit tot gespikkeld zijn. Vrouwtjes zijn groter dan mannetjes en hebben meer spikkels op de borst.
Veel gebruikte broedplaatsen voor kerkuilen zijn boerenschuren, kerktorens, vandaar ook de soortnaam ‘kerkuil’, en andere bouwwerken; een enkele keer ook holle bomen.
Kerkuilen kunnen meestal worden gezien in het open landschap, langs bosranden en bij rivieroevers, akkers, weilanden en zelfs de bermen aan de kant van de weg. Soms in steden en dorpen.
’s Nachts gaat de kerkuil op zoek naar kleine knaagdieren, maar soms ook kleine vogels en vissen. Tijdens de jacht vliegt de vogel laag over de grond, en maakt gebruik van palen en andere uitkijkposten.
Deze opname is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de overdekte vlindertuin, de 'Vlindervallei', deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/ uit Aalten (Gld).
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Svenja, the Eurasian Eagle Owl

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Wed, 12 Dec 2012 21:36:20 -0800

Foto Martien posted a photo:

The Eurasian Eagle Owl or sometimes European Eagle Owl (Bubo bubo) is one of the largest owls in the world. This species has an extremely large range, one of the largest ranges of any eagle-owl, being found across much of Europe, through the Middle East, India, Russia and Asia, and as far east as China, Korea and Japan, as well as on the north of the African continent. Eagle Owls occupy a variety of habitats, from coniferous forests to warm deserts. Rocky landscapes are often favoured.
The Eurasian eagle-owl is an impressive and majestic bird, with distinctive prominent ear-tufts, a barrel-shaped body, and vivid orange eyes. The plumage is brown-black , paler on the underparts, and heavily mottled and streaked with black. The bird has a wingspan of up to 138-200 cm and measures 58-75 cm long. Females weigh 1.75-4.2 kg and males weigh 1.5-3.2 kg.
The call of the Eagle Owl is a deep monotonous "oohu-oohu-oohu". The female's call is slightly higher than the male's. In Germany, the name of this bird is "Uhu", in the Netherlands “Oehoe”.
Eagle Owls have various hunting techniques, and will take prey on the ground or in full flight. Usually most active at dawn and dusk. They may hunt in forests, but prefer open spaces. The eagle owl mainly feeds on small mammals in the 0.2-2.5 kg weight range, such as voles, rats, mice, rabbits, hares and fish, but birds of all kinds are also taken.
Eurasian Eagle Owls may live more than 60 years in captivity. In the wild, about 20 years may be the maximum. The leading causes of death for this species are man-made: electrocution, traffic accidents and shooting sometimes claim the eagle owl.

De oehoe (Bubo bubo) is een van de grootste uilensoorten ter wereld. De naam van de vogel heeft deze te danken aan zijn roepgeluid. De roep van de Oehoe is een diepe monotone "oohu-oohu-oohu". Vooral in de late winter laat het mannetje zijn imposante "Oehoe"-roep horen.
De oehoe heeft een enorm groot verspreidingsgebied en wordt aangetroffen in grote del van Europa, bijna geheel Azië, en verder in het uiterste noorden van het Afrikaanse continent, waar de oehoe overgaat in Afrikaanse soorten.
In Nederland broeden oehoes in het wild in Limburg en de Achterhoek; in België in de Ardennen.
De oehoe is door zijn grootte, zijn massieve lichaam en dikke kop met geen andere uilensoort in Europa te verwarren. Kenmerkend aan het gezicht van de oehoe zijn de grote ogen en de vaak lange oorpluimen. De oorpluimen zijn overwegend zwart van kleur en worden gevormd door een groepje veren die door een aparte spier op het hoofd worden bewogen. De ogen zijn fel oranje. De snavel is zwart en ligt verzonken in een keelplooi. Het verenkleed is overwegend geel-bruin van kleur met zwarte accenten. De zwarte accenten treden op de rug en de bovenzijde van de vleugels het meest naar voren. Op de borst is het verenkleed kenmerkend okergeel gekleurd.
De vogel heeft een vleugelspanwijdte van maximaal 138 tot 200 cm en is 60 à 70 cm hoog. Vrouwtjes wegen 1,75 à 4,2 kg en mannetjes wegen 1,5 à 3,2 kg.
Oehoes hebben verschillende jachttechnieken, en zal jagen vanaf gedekte uitkijkplaatsen, op de grond of in volle vlucht. Meestal is de vogel actief bij zonsopgang en zonsondergang. Oehoes voeden zich met kleine zoogdieren van 0,2 à 2,5 kg, zoals veldmuizen, ratten, muizen, konijnen en hazen maar ook vissen en vogels die ze in volle vlucht of op hun slaapplaatsen overvallen.
Oehoes kunnen in gevangenschap meer dan 60 jaar leven. In het wild is circa 20 jaar het maximum.
De opname van oehoe Svenja is gemaakt tijdens een roofvogelshow in de overdekte vlindertuin, de 'Vlindervallei', deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
De roofvogelshow werd verzorgd door valkerij www.devalkenhof.nl/ uit Aalten (Gld).
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Female Asian Swallowtail

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Wed, 12 Dec 2012 21:35:20 -0800

Foto Martien posted a photo:

The Asian Swallowtail or Great Yellow Mormon (Papilio lowi) is a large butterfly that belongs to the family Papilionidae (the swallowtail butterflies). The butterfly has a small distribution range and is only found on the Indonesian island of Borneo and the Philippine islands Palawan and Balabac. Asian Swallowtails are sexually dimorphic meaning that males and females have different colours and/or patterns. Males are characterized by bluish black dorsal wing surface with faint white striping on the hindwing. Both males and females have tails. Females are characterized by a pale yellow dorsal forewing surface with black veins and edging, and a triangular red spot where each wing attaches to the body. The hindwings are black with white and red spots and tails. The head and thorax are black, but the abdomen is mainly pale yellow. The wingspan is 11 – 13 cm. Larvae feed on citrus plants. Adults nectar on various flowers.
The Asian swallowtail and the slightly larger also in southeast Asia living great mormon (Papilio Memnon) are very similar. Both species are sometimes interchanged. At first glance differ only in the colors. See the photo of the great mormon below.
This picture of the Asian Swallowtail had been taken in the butterfly house Vlindervallei (Butterfly Valley), part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De Aziatische page of Aziatische zwaluwstaart (Papilio lowi) is een vrij grote dagvlinder die behoort tot de familie van de (grote) pages of zwaluwstaarten (Papilionidae). De vlinder heeft een klein verspreidingsgebied en komt alleen voor op het Indonesische eiland Borneo en de Filippijnse eilanden Palawan en Balabac. Ondanks het kleine verspreidingsgebied worden deze Aziatische pages niet bedreigd.
Het uiterlijk van de mannetjes en de vrouwtjes verschillen in kleuren en patronen enigszins van elkaar (sexuele dimorfie). Kort gezegd hebben de wat kleurrijkere vrouwtjes wat meer geel, rood en wit aan de bovenkant van de vleugels. Vrouwtjes hebben ook zwarte aders en randen op de voorvleugels. De mannetjes zijn meer egaal blauwzwart van kleur en hebben vage witte streepjes op de ondervleugels. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben staarten, een kenmerk van veel pages. De kop en de borst zijn zwart, maar het lichaam is vooral lichtgeel. De vleugelspanwijdte van de Aziatische page is 11 à 13 cm.
De larven voeden zich met citrus planten. De volwassenen nemen nectar op verschillende bloemen.
De Aziatische page en de iets grotere ook in zuidoost Azië levende zwarte page (Papilio memnon) lijken veel op elkaar. Beide soorten worden regelmatig ook verwisseld. Op het eerste gezicht verschillen alleen de kleuren.
Zie een foto hieronder van de zwarte page.
Deze opname is gemaakt in de Vlindervallei, deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder). De Vlindervallei is met 1750 m2 de grootste overdekte vlindertuin van Nederland.
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Harris Hawk, "The Wolf of the Sky"

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Wed, 12 Dec 2012 21:36:30 -0800

Foto Martien posted a photo:

The Harris’s Hawk, Harris Hawk, Dusky Hawk or Bay-winged Hawk (Parabuteo unicinctus), is a medium-sized bird of prey which occurs from the southwestern United States south through Central America to Peru, Chile and central Argentina.
The bird prefers semi-open habitats with low vegetation. It breeds in trees or on cliffs.
Individual birds range in length from 46 to 76 cm and generally have a wingspan of about 1.1 m. Females weigh an average of 950 to 1100 gr, and males are smaller, weighing an average of 800 gr. They have dark brown plumage with chestnut shoulders, wing linings, and thighs, and white on the base of the tip of the tail.
The diet of Harris's Hawks is versatile and varies with prey availability. These hawks feed mostly on small mammals such as rats and mice, but also take small birds (often taken in flight) and lizards.
Harris's hawks are extremely social birds and typically live in social groups.
Because it often hunts in groups of 4 to 7 birds, the Harris's Hawk can also take down larger prey.
This living and hunting style, unusual for raptors, has earned them the nickname "Wolves of the Sky".
The picture of the Harris Hawk had been taken during a raptor show in the butterfly house Vlindervallei (Butterfly Valley), part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De woestijnbuizerd of Harris' buizerd (Parabuteo unicinctus) is een middelgrote roofvogel in het zuidwesten van de Verenigde Staten, Midden-Amerika en in Zuid-Amerika naar het zuiden toe tot in Peru, Chili en centraal Argentinië. Woestijnbuizerds leven in semi-droge halfwoestijnen, gebieden met een paar bomen. In Zuid-Amerika komen ze ook voor in moerassen en mangroves.
Nesten worden door de vrouwtjes in bomen, op cactussen en op rotsen gebouwd.
De Nederlandse naam woestijnbuizerd is verwarrend, omdat gesuggereerd wordt dat het een buizerd is. De lichaamsbouw en de jachttechniek komen echter meer overeen met de haviken. De Engelse naam ‘Harris Hawk’ is beter gekozen.
De vogels hebben een lengte van 46 à 76 cm en een vleugelspanwijdte van 1 à 1,15 meter. Vrouwtjes wegen 950 à 1100 gr, en de kleinere mannetjes zijn gemiddeld 800 gr. Ze hebben een donkerbruin-grijzig verenkleed met kastanjebruine vleugels en dijen. Het puntje van de staart is wit.
Als echte roofvogels leven deze vogels van prooidieren. Met snelle stootduiken vanaf een lage uitkijkpost vangen ze reptielen, ratten, muizen en knaagdieren. Kleine en middelgrote vogels worden in de lucht gevangen en gedood door de vlijmscherpe nagels. Kleine dieren verdwijnen met huid en haar in de forse snavels, grotere worden geplukt en in stukjes gegeten.
Woestijnbuizerds zijn sociale vogels die in groepen leven. Vaak jagen ze ook in groepen van 4 tot 7 vogels en zijn dan in staat om grotere prooien te vangen. Deze ongewone jachtstijl voor roofvogels heeft hen de bijnaam "Wolves of the sky" (Wolven van de hemel) gegeven.
Deze woestijbuizerd is gefotografeerd tijdens een roofvogelshow 23 oktober 2012 in de vlindertuin, de Vlindervallei, een deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Male Green Iguana

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Sun, 09 Dec 2012 01:24:00 -0800

Foto Martien posted a photo:

The Green Iguana or Common Iguana (Iguana iguana) is a large, arboreal herbivorous iguana native to the jungles of Central and South America, and the Caribbean. The green iguana has a wide distribution, ranging from northern Mexico, through Central America and into South America as far south as Peru, Paraguay, southern Brazil and northern Argentina.
Green iguanas live high in the trees, generally near water. They are excellent swimmers.
This picture of the green iguana had been taken in the butterfly house Vlindervallei (Butterfly Valley), part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De groene leguaan (Iguana iguana) is een hagedis uit de familie leguanen (Iguanidae). Het is een van de bekendste soorten leguanen en wordt veel in dierentuinen en als exotisch huisdier gehouden.
De groene leguaan kan een lengte van 1,5 tot 2 meter bereiken en wordt wel beschouwd als de meest indrukwekkende soort van alle leguanen. De lange staart beslaat twee derde van de totale lichaamslengte. De leguaan is meestal groen van kleur maar kan ook andere kleuren aannemen.
De groene leguaan is gemakkelijk te herkennen aan de karakteristieke, sterk vergrote ronde schub onderaan de achterzijde van de kop. Daarnaast zijn de keelwam en de geprononceerde stekelkam op de rug een duidelijk onderscheid, voornamelijk de halsstekels zijn zeer lang. De keelwam is bij dominante mannetjes het grootst. Volwassen mannetjes zijn ook het grootst.
De groene leguaan leeft in zuidelijk Noord-Amerika (Mexico), geheel Midden-Amerika en grote delen van noordelijk en centraal Zuid-Amerika. De leguaan komt voor in bossen en houdt zich op in takken, bij voorkeur langs de waterkant. Het is ook een uitstekende zwemmer. Omat ze vooral hoog in bomen leven, wordt deze hagedissensoort in Midden-Amerika ook wel boomkip genoemd.
De leguaan is eenmaal volwassen een vegetariër die voornamelijk bladeren eet.
Deze opname is gemaakt in de Vlindervallei, de overdekte vlindertuin van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder). Er leven daar 4 groene leguanen.
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Lady's Slipper Orchid

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Wed, 21 Nov 2012 11:25:00 -0800

Foto Martien posted a photo:

The popular Paphiopedilums, often abbreviated Paph, are flowering plants in the orchid family (Orchidaceae). The name Paphiopedilum is derived from Greek word paphius and pedilon, wich means shoes. The populair name for Paphiopedilum is Lady Slipper.
It contains about 80 accepted species nowadays, some of which are natural hybrids.
Paphiopedilum orchids are mostly terrestrial and sometimes grow as epiphytes plants and originate from the jungles of the Far East like India, South China, Burma, Thailand, Malaysia, Cambodia, Vietnam, Philippenes and Indonesia.
The total orchid family is currently believed to be the second largest family of flowering plants with between 22,000 and 26,000 currently accepted species, found in 880 genera.
This picture is taken in the "Orchideeënhoeve" (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De paphiopedilum-soorten zijn zeer geliefd bij orchideeënliefhebbers wegens hun ongewone bloemvormen en omdat ze vrij eenvoudig te kweken zijn. Er zijn ongeveer 80 erkende soorten.
De totale orchideefamilie is met 22.000 en 26.000 soorten momenteel vermoedelijk de op een na grootste familie van bloeiende planten in 880 geslachten.
De botanische naam Paphiopedilum is ontleend aan Paphos, een stad op het eiland Cyprus, en van het Oud-Griekse podilon (schoen). De paphiopedilums worden daarom ook vaak venusschoentjes of vrouwenschoentjes genoemd vanwege de schoenvormige opgezwollen lip.
De paphiopedilums groeien soms epifytisch op andere planten en zijn afkomstig uit de jungles van zuid- en zuidoost Azië, zoals India, Zuid-China, Birma, Thailand, Maleisië, Cambodja, Vietnam, Filippijnen en Indonesië.

Deze orchidee is gefotografeerd in de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder).
De Orchideeënhoeve ( www.orchideeenhoeve.nl ) bestaat uit vier overdekte uiterst smaakvol en natuurlijk ingerichte thematuinen, waaronder de Vlindervallei (Nederlands grootste vlindertuin).
Naast duizenden vaak zeldzame orchideeën zijn er ook vele andere prachtige tropische bloemen en planten, en tropische vlinders te zien en te fotograferen.
De orchideeënkwekerij kan ook bezocht worden. De vier overdekte tuinen zijn ieder circa 2000 m2 groot. De Orchideeënhoeve is meer dan een bezoek waard. ___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Red Orchids

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Tue, 06 Nov 2012 00:00:00 -0800

Foto Martien posted a photo:

Orchids in the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.
Orchidaceae, commonly referred to as the Orchid family, is a morphologically diverse and widespread family of monocots. It is currently believed to be the second largest family of flowering plants, with between 22,000 and 26,000 currently accepted species, found in 880 genera.
The number of orchid species equals more than twice the number of bird species, and about four times the number of mammal species. It also encompasses about 6–11% of all seed plants.
The family also includes Vanilla (the genus of the vanilla plant), Orchis (type genus) and many commonly cultivated plants such as Phalaenopsis and Cattleya.
Moreover, since the introduction of tropical species in the 19th century, horticulturists have produced more than 100,000 hybrids and cultivars.
Best known are the seemingly endless structural variations in the flowers that encourage pollination by particular species of insects, or bats, or birds. Another characteriistic of the family is the production of numerous minute seeds that have a symbiotic relationship with fungi in order to germinate.
Orchidaceae are cosmopolitan, occurring in almost every habitat apart from deserts and glaciers.
The great majority are to be found in the tropics, mostly Asia, South America and Central America, but they are also found above the Arctic Circle, and even on Macquarie Island, close to Antarctica.

Orchideeën in de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Noordoostpolder, Flevoland).
De orchideeënfamilie (Orchidaceae) is een van de grootste plantenfamilies op aarde. Het aantal soorten wordt tussen de 22.000 en 26.000 geschat. Daarnaast zijn er mogelijk 100.000 cultivars. Orchideeën worden ook wel eens kort orchis genoemd, wat ook de naam van een specifiek geslacht is.
Wereldwijd zijn meer dan duizend geslachten bekend welke verdeeld worden over tientallen subfamilies. Het grootste aantal orchideeën is te vinden in de tropen, voornamelijk in Azië, Zuid-Amerika en Midden-Amerika, maar ze zijn ook te vinden boven de poolcirkel en zelfs twee soorten op Macquarie Island, niet ver van Antarctica.
Orchideeën staan bekend om hun bloemen, die er soms vreemd uit kunnen zien. Ook de wilde flora in de Benelux kent soorten met opvallende bloemen. Vaak zijn er speciale aanpassingen aan bepaalde soorten dieren en dan met name insecten. De bloem van een orchidee is meestal eenvoudig te onderscheiden van een andere bloem. De bloem is opgebouwd uit drie kelkbladen en drie kroonbladen. Het middelste kroonblad is afwijkend qua vorm en vergroot (de lip), zodat het een platform voor insecten vormt om makkelijker het centrum van de bloem te bereiken.
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.

Priam's Birdwing

nobody@flickr.com (Foto Martien) — Sun, 14 Oct 2012 00:47:00 -0700

Foto Martien posted a photo:

The Common Green Birdwing or Priam's Birdwing (Ornithoptera priamus), too Cape York Birdwing and Northern Birdwing, is a beautiful and widespread species of birdwing butterfly found in the central and south Moluccas, New Guinea, Bismarck Archipelago, Solomon Islands, and northeast Australia.
Ornithoptera priamus is a variable species. There have been as many as 99 subspecies described with many more named variants and forms described for both sexes. As in other species of the genus Ornithoptera, the females are larger and less vividly coloured than the males, them being mainly blackish or dark brown with patterns in pale brown, yellow or white.
In males, iridescent areas of the wing are typically very bright green, although some subspecies endemic to island groups east of New Guinea have blue males. Another cool thing about this butterfly is that like most birdwings, it has a huge yellow body, much bigger than the average butterfly.
The Common Green Birdwing or Priam's Birdwing has wingspan about 17 – 22 cm. This makes it Australia's largest butterfly. The butterfly is called there Cairns Birdwing.
This picture of the Common Green Birdwing had been taken in the butterfly house Vlindervallei (Butterfly Valley), part of the Orchideeënhoeve (Orchid Farm) in Luttelgeest, the Netherlands.

De groene vogelvlinder of priams vogelvleugelvlinder (Ornithoptera priamus) leeft in een groot verspreidingsgebied dat reikt van de midden- en zuid Molukken in Indonesië, via Nieuw-Guinea, de Bismarck Archipel en de Salomonseilanden tot in noordoostelijk Australië (Queensland).
De vaak ook gebruikte naam vogelvlinder of vogelvleugelvlinder is geen soortnaam, maar de familienaam voor het geslacht Ornithoptera.
De groene vleugelvlinder is een in kleuren variabele soort. Er zijn 75 tot 100 ondersoorten beschreven.
Net als bij andere soorten van het geslacht Ornithoptera zijn de vrouwtjes wat groter en minder levendig gekleurd dan de mannetjes. Ze worden vooral zwart of donker bruin met patronen in licht bruin, geel of wit. Mannetjes hebben vaak groen iriserende delen op de vleugels, maar deze tekening kan ook oranje, blauw of goudkleurig zijn. Ook kan de vorm van de tekening verschillen. Opvallend is ook het vrij dikke gele lichaam (zie de foto's hieronder). De vleugelspanwijdte is 17 à 22 cm.
Deze opname is gemaakt in de Vlindervallei, deel van de Orchideeënhoeve in Luttelgeest (Flevoland, Noordoostpolder). De Vlindervallei is met 1750 m2 de grootste overdekte vlindertuin van Nederland.
___________________________________________________________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________________________________________________________
.
.