Uploads from keienkop

Ercole e Caco (Hercules and Cacus), Piazza della Signoria - Firenze, regione Toscana, Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Tue, 01 Jan 2008 04:43:37 -0800

keienkop posted a photo:

Front door with an allegory of Greek mythology, detail Capilla del Salvador - Úbeda, provincia Jaén, comunidad autόnoma Andalucía , España

nobody@flickr.com (keienkop) — Mon, 31 Dec 2007 09:42:55 -0800

keienkop posted a photo:

L'ange qui rit, cathédrale de Reims - département Marne, région Champagne-Ardenne, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Thu, 27 Dec 2007 04:06:41 -0800

keienkop posted a photo:

Urbino - regione Marche, Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Mon, 24 Dec 2007 09:06:18 -0800

keienkop posted a photo:

Aïda (opera), Anfiteatro Verona - regione Veneto, Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Sun, 23 Dec 2007 05:33:35 -0800

keienkop posted a photo:

Alpe d'Huez (1860 m) - département Isère, région Rhône-Alpes, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Wed, 19 Dec 2007 13:05:58 -0800

keienkop posted a photo:

Mont Ventoux (1912 m) - département Vaucluse, région Provence, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Sat, 15 Dec 2007 04:21:51 -0800

keienkop posted a photo:

Splügenpass (2113 m) - die Schweiz

nobody@flickr.com (keienkop) — Sat, 08 Dec 2007 04:25:33 -0800

keienkop posted a photo:

Colle di Lombardia (2350 m) - Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Sat, 01 Dec 2007 13:00:10 -0800

keienkop posted a photo:

Rouffiac - département Charente-Maritime, région Poitou-Charentes, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Sat, 24 Nov 2007 13:19:35 -0800

keienkop posted a photo:

Gibraltar - British Overseas Territory

nobody@flickr.com (keienkop) — Sat, 17 Nov 2007 12:07:58 -0800

keienkop posted a photo:

Western façade, Notre-Dame (1194-1220), Chartres – département Eure-et-Loir, région Centre, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Sat, 07 Apr 2007 10:05:35 -0700

keienkop posted a photo:

Happy Easter!

Notre-Dame (1194-1220), Chartres – département Eure-et-Loir, région Centre, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Sun, 24 Dec 2006 10:29:34 -0800

keienkop posted a photo:

Lost friend, lost child, lost parent, sister, brother, husband, wife, we will not discard you! You shall hold your cherished places in our Christmas hearts, and by our Christmas fires; and in the season of immortal hope, and on the birthday of immortal mercy, we will shut out Nothing!

Charles Dickens, “What Christmas is, as we grow older” (1851)

“Catherine on her way home” (picture: Alpi Lombarde, Italia)

nobody@flickr.com (keienkop) — Sun, 12 Feb 2006 12:06:58 -0800

keienkop posted a photo:

EN:
Although Catherine was unable to bring peace between the pope and Florentines, she fulfilled her main target in persuading Pope Gregory to finally return to Rome.

Meanwhile in Florence the atmosphere deteriorates. “They say he embarked …’, it was whispered in the streets, ‘let’s hope he drowns’.
Even Catherine didn’t get a warm welcome when she returned from her mission. Sharp-tongued rumours spread she didn’t make a stand for Florence in their conflict.

Catherine however always tried to act objectively, above all parties, and she did keep her support among many influential families, like the Canigiani’s which was in fact the family line of Petrach’s mother. Petrarch himself too had spoke out against the papal residence in the neighbouring country in earlier decades.

In 1378 Pope Gregory died and the archbishop of Bari, born in Toscany, became his successor. It was the start of a rather strange period, because in France too a Pope was announced in the person of Robert of Genève. So suddenly there were two Popes!
During this farce Caterina strongly supported Pope Urbanus with personal letters.

NL:
Zo gelukt het Caterina niet de vrede tussen de paus en de Florentijnen te bewerkstelligen, maar wel zwicht paus Gregorius voor haar argumenten om naar Rome terug te keren en dat mag als een hoofdprijs worden beschouwd.

In Florence wordt de stemming grimmiger. ‘Ze zeggen dat hij is ingescheept …’, wordt hier en daar gefluisterd, ‘laten we hopen dat ie verzuipt’. En zelfs de arme Caterina krijgt het bij terugkomst ook steeds moeilijker, als men haar, ondanks toch grote verdiensten, beticht van huichelarij als zou ze te weinig partij kiezen voor de handelsstad.

Caterina’s objectieve houding wordt gelukkig nog wel geprezen door belangrijke families, zoals de Canigiani’s, een familielijn van Petrarca’s moeder. Petrarca overigens had zich in recente decennia ook al duidelijk uitgesproken tegen het pauselijke verblijf in buurland Frankrijk.

Als Gregorius in 1378 overlijdt, wordt er een Toscaanse aartsbisschop naar voren geschoven en tot paus benoemd, Urbanus VI. Er begint nu een vreemde periode, want Frankrijk roept eigenwijs Robert van Genève uit tot hun paus. Zo zijn er ineens twee!
Tijdens deze hectische wanvertoning steunt Caterina paus Urbanus met veel persoonlijke brieven.

Maria statue (1859), detail of Notre-Dame-des-Domes (mid 12th c.), Avignon – département Vaucluse, région Provence, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Sun, 05 Feb 2006 09:09:11 -0800

keienkop posted a photo:

EN:
Once Florence was officially banned by Pope Gerogory XI in march 1376, hunted merchants were welcomed like heroes within the city wall. Up till here the 13th century most Florentines have been completely occupied by trade and secular needs, but now they planned to show the Christian world otherwise!

Hurriedly processions were held on many occasions and a new religion fashion was introduced in the streets: people openly whipping themselves, the flagellants.
Meanwhile the Pope understood he had underestimated the defence of this city, that even John Hawkhood and his mercenaries didn’t succeed to get in charge there. Florence, with the help of Ridolfo da Camerino stood firm.

In neighbouring city Siena, Catherine had already made a famous name within the Dominican Order. Her mystical gifts together with her remarkable intellect, although she wasn’t educated(!), and her ability to speak in strong terms to big names like Johanna of Naples and John Hawkhood, stood up for this. And it even seemed to impress them!

Now her aim was to persuade the pope to come home. Florence, eagerly to get rid of the ban, encouraged her and called her the Ninth Saint with a wink at its own Council of Eight.
Her mission looked promising as Gregory looked willing to ship in to Rome, but suddenly the news was spread of renewed anti papal riots in Florence.

Catherine sighed: “Why are you trampling my seeds sowed here behind my back?”

NL:
Zodra de banvloek over Florence is uitgesproken vanuit Avignon, worden de opgejaagde Florentijnen als helden binnen de stadsmuren ontvangen. Tot dusver had de 13e eeuw hier vrijwel alleen in het teken van handel en aardse geneugten gestaan, maar nu zal men de Christelijke wereld wel eens laten zien hoe heilig de Florentijnen kunnen zijn!

Heilige processies volgden elkaar in aller haast op en de eerste geselaars ontketenen in de openheid door de straten een nieuwe grillige mode van bezieling. Ondertussen had de paus al begrepen dat het toch lastiger was dan verwacht om de stad in te nemen, die met de grove huurling Ridolfo da Camerino haar mannetje stond.

In de buurstad Siena is Caterina inmiddels vermaard om haar mystieke gaven en ondanks dat ze ongeschoold is, blijkt ze begiftigd met grote intelligentie. Als lid van de dominicaanse orde neemt ze bovendien geen blad voor haar mond en zet ze grootheden als Johanna van Napels en de vechtjas John Hawkwood, die als huurling voor de paus strijdt, overtuigend op hun nummer. En zowaar maakt ze indruk op hen.

Dan is ook de paus aan de beurt, ze gaat op missie om hem te overtuigen terug te keren naar Rome. Aangemoedigd door Florence wordt ze al lovend de Negende Heilige genoemd, met een knipoog naar hun eigen Raad van Acht. En ook in die missie lijkt ze te slagen, als plots berichten uit Florence over nieuw aangewakkerde papenhaat ter ore komen.

Caterina zucht: “Ach, waarom vertrappen jullie heden achter mijn rug toch het zaad dat ik hier loop te zaaien?”.

Palais des Papes, Avignon – département Vaucluse, région Provence, France

nobody@flickr.com (keienkop) — Fri, 03 Feb 2006 13:13:02 -0800

keienkop posted a photo:

EN:
Catherine of Siena, born in 1347, grew up in a century when the pope and his household had settled in France. An exile considered not so much of an ordeal, as they were living in luxury inclining towards decadency. That sure was the meaning of most Italians.

In mediaeval Italy it was very common for cities to be rivals, especially when neighbours were concerned, like Florence and Siena. But even these two lay aside their differences at the second part of the 14th century to draw one line for this Italian cause. Genua, Pisa and Milan, former opponents followed their example.

Pope Gregory XI answered the rebels and officially banned Florence, making legal trade impossible for the flourishing city along the Arno. People that owed money to the Florentines, were freed of their obligations and the Florentine people were not allowed outside their city walls. This called for a counter attack: The Council of Eight was installed to roll up their sleeves …

NL:
Caterina van Siena, geboren in 1347, groeide op in de eeuw, dat de paus zijn toevlucht had genomen tot Avignon. Een ballingschap overigens waar hij en zijn hofhouding bepaald niet onder gebukt ging, integendeel, het liet zich weinig ontzeggen en alles nam decadente vormen aan.

Zo werd er zeker in Italië over gedacht, want toen er na diverse wisselingen van de wacht nog altijd geen zicht was op een terugkomst naar Rome, begonnen steeds meer steden elkaar als bondgenoten te beschouwen. En dat terwijl juist in Italië ze elkaar graag het leven zuur maakten. Er ging weinig boven een goede burenruzie, zoals die tussen Siena en Florence vaak het geval was.

In de laatste decennia van de 14e eeuw waren ze echter dikke maatjes, zeker als het ging om de paus in den vreemden: het werd tijd dat deze maar eens terugkwam.
Zelfs geduchte opponenten als Pisa, Genua en Milaan vonden elkaar!

Paus Gregorius XI echter verhoogt de spanning en in maart 1376 spreekt hij een banvloek uit over Florence, die zelfs de frivole bedrijvige stad aan de Arno niet ongemoeid laat. De legale handel wordt hen onmogelijk gemaakt, zij die schulden hebben aan de stad zijn er van vrij gepleit, de Florentijnen vogelvrij verklaard. Dit roept om een tegenactie, een Raad van Acht stroopt de mouwen op …

Porta della Glorificazione di Maria (1958, made by Enrico Manfrini), Siena Cathedral – regione Toscana, Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Tue, 31 Jan 2006 10:41:27 -0800

keienkop posted a photo:

EN:
At the start of World War II processions were held to call upon Saint Catherine for victory, but from 1943 onwards the tide had turned and now she was needed to protect the city. The protective role as Mantle Madonna suited her better, as the city was spared by the Allied forces. Siena did well to pronounce herself as ‘hospital city’ in early stages, a more or less neutral place to take care of the injured.

To show gratitude for the saviour of the city, it was decided upon to exchange the entrance doors by two new versions in bronze. After a long campaign with some financial difficulties they were finally finished in 1958.

September 4, 1958, with a clear Italian sense for drama, the doors were driven on a long vehicle along Piacenza, Parma, Reggio Emilia, Modena and Florence before entering Siena, where flag-bearers of all contrada received them to accompany the parade towards the cathedral.
Quite a show!

The bronze doors are embellished with scenes from Maria’s life and in the upper part we meet two well-known Saints, Catherine and Bernardino. Both of them climbed quickly at the hierarchical ladder since the 15th century. Four earlier local Saints, Ansino, Savino, Crescenzio and Victor had to make place, although they await a mini-revival in our recent centuries.

NL:
Werd aan het begin van de Tweede Wereldoorlog de Heilige Catherina aangeroepen voor de overwinning, vanaf 1943 toen het tij was gekeerd wendde men zich tot haar beschermende functie. Die laatste rol als Mantel Madonna ging haar beter af, want de stad werd door de geallieerde troepen gespaard. Siena had zelf een tactische zet gedaan door zich al in een vroeg stadium tot een ‘open stad’ te verklaren: een ziekenboeg voor gewonden.

Uit dankbaarheid voor het behoud van de stad werd besloten tot twee nieuwe, bronzen deuren bij de ingang van de kathedraal. Door langdurige, voornamelijk financiële, perikelen, duurde het tot 1958 dat ze daadwerkelijk werden geplaatst.

Met veel Italiaans gevoel voor theater werden op 4 september 1958 de deuren op een grote wagen langs de steden Piacenza, Parma, Reggio Emilia, Modena, Bologna en Florence gereden, voordat ze uiteindelijk Siena arriveerden. De vaandeldragers van de contrada begeleidden de stoet verder naar de kathedraal.

De bronzen deuren eerden uiteraard Maria en tonen diverse scènes uit haar leven. Op de foto zien we op de bovenste rij, in het midden, de twee belangrijkste heiligen van de stad, Catherina en Bernardinus. In de hiërarchie waren zij sinds de 15e eeuw rap geklommen en verdrongen zij hun vier voorgangers Ansano, Savino, Crescenzio en Victor naar het tweede gareel.

Santa Maria di Provenzano (1611), Siena – regione Toscana, Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Sun, 29 Jan 2006 08:08:21 -0800

keienkop posted a photo:

EN:
The immense popularity of ‘Madonna del Voto’ is unsurpassed in Siena, but a good challenger among the great variety of images (roundabout 160!) is the ‘Madonna di Provenzano’. Like the Madonna del Voto, she is honoured with a Palio (the July 2 horse race).

The devotion of the new ‘Madonna di Provenzano’ started in a period of multiple occupation of the city at the second part of the 16th century. First Spain and then France.
A Spanish soldier, most probably drunk, shot his arquebus (an old gun) at a holy Maria statue, but while doing so his weapon exploded. Maria lost both her Child and an arm, but the rioter didn’t survive his ill-mannered attack.

Of course this novelty spread like fire among the Sienese people, who obviously disliked the Spanish occupants. ‘Madonna di Provenzano’ became a popular new image and her star rose quickly in 1590 when Siena was hit by a severe famine. Desperate Sienese wanted the Madonna del Voto to beg for help, but found the cathedral doors locked, so instead they ran for the Madonna di Provenzano.

Later people believed the image to be placed by Catherine of Siena, the most famous saint of the city, and indeed she has lived in that district during her life at the second part of the 14th century. The area actually was known for prostitution, so it was a bit remarkable such a holy devotion arose from there. Having said this, it wasn’t that uncommon during mediaeval times.

In the background we also see the San Fransiscus Church, in front of which Bernardinus preached in 1425. Together with Catherine we immediately got acquainted with the two best known saints of Siena.

NL:
Hoewel de populariteit van de ‘Madonna del Voto’ in de kathedraal nimmer overtroffen werd, ontstond er onder een veelheid aan nieuwe presentaties (ongeveer 160!) een uitgesproken nummer 2, de ‘Madonna di Provenzano’. De palio (paardenrace) van 2 juli ter ere van haar, bevestigt haar plaats naast de ‘Madonna del Voto’.

Het beeldje van de ‘Madonna di Provenzano’ dankt haar verering uit de rumoerige tijd van Spaans en even later Franse bezetting. Een Spaanse soldaat, ongetwijfeld in een dronken bui, richtte zijn geweer op het heilige beeldje, maar terwijl hij schoot ontplofte het wapen in zijn gezicht. Maria verloor haar kind en een arm, maar de dader liet het leven.

Deze wonderbaarlijke gebeurtenis, wat natuurlijk goed viel in een campagne tegen de bezetter, ging snel van mond tot mond en de ‘Maria di Provenzano’ was als naam geboren. Toen Siena in 1590 door een grote hongersnood getroffen werd en men geen toevlucht kon nemen naar ‘Madonna del Voto’, omdat de deuren van de kathedraal gesloten waren, werd snel koers gezet naar haar concurrente in de Provenzano-wijk om de ramp te bedwingen.

Later werd beweerd dat het beeldje was geplaatst door Caterina van Siena, de bekendste heilige uit de stad, die inderdaad in de tweede helft van de 14e eeuw in die wijk leefde. Uitgerekend in een wijk die bekend stond om haar prostitutie bloeide dus een grote heilige devotie op.

Op de achtergrond zien we ook de San Fransesco Basiliek, een franciscaanse kerk aan het plein waar die andere bekende heilige, Bernardinus, in 1425 preekte. Daarmee hebben we meteen kennis gemaakt met de twee voornaamste heiligen uit Siena.

Madonna del Voto (1260-1270), Siena Cathedral – regione Toscana, Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Sat, 28 Jan 2006 05:53:02 -0800

keienkop posted a photo:

EN:
The Capella del Voto bears the icon of ‘Madonna del Voto’, here due to reflection of light vaguely shown at the high altar (thanks 'mym'!) . It’s an icon made right after the event of the battle at Montaperti, so finished between 1260-70.

Till that time the chapel housed a far more austere picture of Madonna and Child, which was called ‘Madonna degli occhi grossi’, Madonna with the Big Eyes, because the painting was rather primitive and lacked the right proportions.

But to remove the Madonna with the Big Eyes and change her place with the more attractive depiction of the Virgin had to be handled with care and tactics. In the end it was agreed upon that the Madonna herself had helped them out in the battle and therefore it was allowed to move the former icon to the present Museum of the Dome.

The new Madonna del Voto remained ever since and even got a golden heart painted on her chest at the end of World War I. Once again a detail that underlines a thin line between religion and politics underneath the cathedral roof.

NL:
Bij het altaar in de apsis staat de afbeelding van de Madonna del Voto. Hoewel hier op de foto niet denderend afgebeeld is ze nog wel te onderscheiden. De icoon stamt uit de periode 1260-1270, de periode dus van net na de overwinning bij de slag bij Montaperti.

Tot die tijd stond er een veel strengere icoon van Madonna met Kind, een frontale, houterige Madonna die vanwege haar relatief grote ogen ‘Madonna degli occhi grossi’ werd genoemd. De verwisseling met de meer verleidelijk ogende Madonna moest men tactisch verantwoorden, want natuurlijk had de Madonna met de Grote Ogen hen bijgestaan in het gevecht bij Montaperti en ze zou zich bedrogen kunnen voelen toen ze afgevoerd werd naar wat nu het nabijgelegen museum is.

Uiteindelijk was men het erover eens dat het de Madonna zelf was die hen had gesteund en niet zozeer haar beeltenis, maar de toen moderne versie is tot op heden nooit meer vervangen. Ze heeft zelfs sinds het einde van de Eerste Wereldoorlog een gouden hart erbij geschilderd gekregen. Eens temeer wordt daarmee in de kathedraal religie en de politiek nauw verbonden.

Palazzo Pubblico (1297-1326), Siena - regione Toscana, Italia

nobody@flickr.com (keienkop) — Mon, 30 May 2005 14:14:04 -0700

keienkop posted a photo:

EN:
1555 was a big turning point for the city, after they lost the battle against the Spanish armies of Charles V. The Emperor already stamped his authority on the peninsula and even with the help of French troops Siena couldn’t hold. A little delegation of the Sienese government went in exile, but after 4 years they had to give up after a peace treaty of the French and Spanish.

Things followed quickly. Charles gave Siena to his son Philip and he … pity(!) Siena, sold her to … archrival Florence!
Needless to say this did hurt.
The Florentine ruler, Cosimo de’ Medici, well aware of it, chose wisely to manoeuvre with care and tact towards their frustrated neighbour. Of course several Florentine coats of arms were introduced at important buildings and the main government decisions were taken by them, but Siena was allowed to preserve a lot of its own individual characteristics.

So, the contrade not only stayed intact but even grew to play a bigger role than ever. They became the guarantee and safeguards of their specific culture and history. OK, the aristocracy of the surrounding cities now turned their focus towards the events of Saint John’s Day in Florence, but the Sienese partly neglected this factor by taking control of their own Palio. Literally, because from now on it was held between the districts, and an additional advantage, the prize remained within the city!

NL:
1555 was de ommekeer voor de stad. Ondanks de hulp van Franse troepen konden ze de opmars van Karel V niet stoppen. Deze krachtige keizer had al verscheidene malen aangetoond dat er met hem op het schiereiland niet te spotten viel. Een kleine delegatie van het bestuur uit Siena ging in ballingschap, maar dat duurde slechts 4 jaar omdat de Fransen en Spanjaarden het op een akkoordje gooiden.

Nu volgden de gebeurtenissen elkaar snel op. Karel had de stad al aan zijn zoon toebedeeld en Philip op zijn beurt verkocht de stad nu door aan niemand minder dan Cosimo de’ Medici, jawel Siena kwam onder Florentijns bewind te staan, en … dat deed zeer!

Uiteraard was Cosimo zich bewust van deze gevoeligheid en besloot de situatie niet op de spits te drijven. De fluwelen aanpak dus.
Weliswaar werden er diverse stads- en familiewapens op belangrijke gebouwen geplaatst en ook lagen de bestuurlijke eindbeslissingen bij Florence, maar Siena mocht veel van haar eigenheid behouden.

De ‘contrade’ bleven dus niet alleen behouden, maar hun rol groeide verder uit. Omdat ze hun eigen cultuur en geschiedenis meer dan ooit gingen koesteren waren ze als instituten niet meer weg te denken. De adel en heersende klasse van de omringende steden in Toscane waren nu verplicht hun aandacht te richten op de feestdag van Johannes de Doper in Florence, maar Siena trok er deels de schouders voor op en concentreerde zich op haar eigen Palio. Omdat de paardenrace haar eerdere functie verloren had, werd de strijd nu gretig opgepakt door de wijken zelf, die toch al niet vies waren van een onderlinge competitie.